القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٧٦

سورة المدثر

إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ( 18 )

همانا أو انديشيد وسنجيد ( 18 )

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ( 19 )

پس كشته شود چگونه سنجيد ( 19 )

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ( 20 )

سپس كشته شود چگونه سنجيد ( 20 )

ثُمَّ نَظَرَ ( 21 )

پس نگريست ( 21 )

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ( 22 )

پس چهره دژم ساخت وروى در هم كشيد ( 22 )

ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ ( 23 )

پس پشت كرد وكبر ورزيد ( 23 )

فَقَالَ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ( 24 )

پس گفت نيست اين جز جادويى كه رسد ( 24 )

إِنْ هَذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ ( 25 )

نيست اين جز گفتار بشر ( 25 )

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ( 26 )

زود است چشانيمش دوزخ ( 26 )

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ ( 27 )

وندانى تو چيست دوزخ ( 27 )

لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ ( 28 )

نه به جاى گذارد ونه فروهلد ( 28 )

لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ ( 29 )

دگرگون سازد پوست را ( 29 )

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ( 30 )

بر آن است نوزده تن ( 30 )

وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آَمَنُوا إِيمَانًا وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْبَشَرِ ( 31 )

ونگردانيديم ياران آتش را مگر فرشتگانى ونگردانيديم شمار آنان را جز آزمايشى براي آنان كه كفر ورزيدند تا يقين رسانند آنان كه داده شدند كتاب را وبيفزايند آنان كه ايمان آوردند ايمانى ودودل نكردند آنان كه داده شدند كتاب را ومؤمنان وتا گويند آنان كه در دلهاشان بيمارى است وكافران چه چيز خواست خدا بدين مثَل چنين گمراه سازد خدا هر كه را كه خواهد ورهبرى كند هر كه را كه خواهد ونداند لشگرهاى پروردگارت را جز أو ونيست آن جز يادآوريى براي بشر ( 31 )

كَلَّا وَالْقَمَرِ ( 32 )

نه چنين است سوگند به ماه ( 32 )

وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ( 33 )

وشب گاهى كه روى برتابد ( 33 )

وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ ( 34 )

وبامداد گاهى كه رخ گشايد ( 34 )

إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ ( 35 )

كه آن است همانا يكى از گرانها ( 35 )

نَذِيرًا لِلْبَشَرِ ( 36 )

ترساننده براي بشر ( 36 )

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ( 37 )

براي هر كه بخواهد از شما پيش رود يا پس آيد ( 37 )

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ( 38 )

هر كس ( هر جان ) بدانچه فرآهم كرد گروگان است ( 38 )

إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ ( 39 )

مگر ياران راست ( 39 )

فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ ( 40 )

در باغهايى پرسش كنند ( 40 )

عَنِ الْمُجْرِمِينَ ( 41 )

از گنهكاران ( 41 )

مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ( 42 )

كه چه چيز شما را درآورد به دوزخ ( 42 )

قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ( 43 )

گويند نبوديم از نمازگزاران ( 43 )

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ( 44 )

ونبوديم بخورانيم به ناتوان ( 44 )

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ( 45 )

وبوديم فرو مىرفتيم با فروروندگان ( 45 )

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ( 46 )

وبوديم تكذيب مىكرديم به روز دين ( 46 )

حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ ( 47 )

تا بيامد ما را يقين ( 47 )