القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٧٣

سورة الجن

وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا ( 14 )

وآنكه از ما مسلمانانند واز ما كجروان پس آن كو اسلام آورد آنانند كه در پى بوده‌اند راستى ودرستى را ( 14 )

وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا ( 15 )

واما كجروان پس بوده‌اند دوزخ را هيزم ( 15 )

وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا ( 16 )

وآنكه اگر پايدار مىشدند بر روش هر آينه مىنوشانيديمشان آبى فراوان ( 16 )

لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا ( 17 )

تا بيازماييمشان در آن وآن كو روى برتابد از ياد پروردگار خويش ببردش در عذابي سخت ( 17 )

وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ( 18 )

وآنكه سجده‌گاه‌ها از آن خدا است پس نخوانيد با خدا كسى را ( 18 )

وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا ( 19 )

وآنكه هنگامى كه بپاى خاست بندهء خدا تا بخواندش نزديك بود بشوند بر أو انبوه‌هايى ( 19 )

قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا ( 20 )

بگو جز اين نيست كه خوانم پروردگار خويش را وشرك نورزم بدو كسى را ( 20 )

قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا ( 21 )

بگو همانا من ندارم براي شما زيان ونه سودى را ( 21 )

قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا ( 22 )

بگو همانا مرا پناه ندهد هرگز از خدا كسى ونه هرگز يابم جز أو پناهگاهى را ( 22 )

إِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ( 23 )

جز رساندنى از خدا وپيامهايش وآنكه نافرمانى كند خدا وپيمبرش را هر آينه أو را است آتش دوزخ جاودان در آن هميشه ( 23 )

حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا ( 24 )

تا گاهى كه ديدند آنچه را وعده داده شوند زود است بدانند كيست ناتوانتر ياور وكيست كمتر بشمار ( 24 )

قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَدًا ( 25 )

بگو ندانم آيا نزديك است آنچه وعده داده شويد يا برنهد برايش پروردگارم سرآمدى را ( 25 )

عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا ( 26 )

داناى نهان پس آگاه ( يا چيره ) نگرداند بر نهان خويش كسى را ( 26 )

إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا ( 27 )

جز آن كو پسندد از فرستاده‌اى كه مىرود پيش رويش واز پشت سرش نگهبانى ( 27 )

لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ( 28 )

تا بداند كه همانا رساندند پيامهاى پروردگار خويش را وفراگرفته است بدانچه نزد ايشان است وبشمرد ( يا بپايان رساند ) است همه چيز را بشمار ( 28 )