القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٧٢

سورة الجن

سورة الجن

* ( سورة الجن ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآَنًا عَجَبًا ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

بگو وحى شد بسويم كه گوش فرا داشتند تنى چند از جن ( پريان ) پس گفتند همانا ما شنيديم قرآني شگفت را ( 1 )

يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآَمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا ( 2 )

كه رهبرى مىكرد بسوى راستى ( خردمندى ) پس ايمان آورديم بدان وهرگز شرك نورزيم به پروردگار خويش كسى را ( 2 )

وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا ( 3 )

وآنكه برتر شد پايهء پروردگار ما كه نگرفت همسرى ونه فرزندى را ( 3 )

وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا ( 4 )

وآنكه بود مىگفت كمخرد ما بر خدا ياوه ( بيهده ) را ( 4 )

وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ( 5 )

وآنكه ما پنداشتيم هرگز نگويند آدمي وپرى بر خدا دروغى را ( 5 )

وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا ( 6 )

وآنكه بودند مردانى از آدميان پناه مىبردند به مردانى از پريان پس بيفزودندشان گناه ( 6 )

وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا ( 7 )

وآنكه آنان پنداشتند چنان كه پنداشتيد كه هرگز برنيانگيزد خدا كسى را ( 7 )

وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا ( 8 )

وآنكه ما آسمان را سوديم پس يافتيمش پر شده است نگهبانانى سرسخت وشهابهايى ( 8 )

وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآَنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا ( 9 )

وآنكه ما بوديم مىنشستيم از ايشان نشستگاه‌هايى براي شنيدن پس هر كس گوش فرا دارد اكنون بيابد براي خويش شهابى را به كمين ( 9 )

وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا ( 10 )

وآنكه ما ندانيم آيا بدى خواسته شده است با آنان كه در زمينند يا خواسته است با ايشان پروردگارشان نيكى را ( 10 )

وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَلِكَ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا ( 11 )

وآنكه از ما شايستگانند واز ما كمتر از آن بوده‌ايم گروه‌هايى گوناگون ( 11 )

وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا ( 12 )

وآنكه ما دانستيم كه هرگز به عجز نياريم خدا را در زمين وهرگز به عجزش نياريم به گريختن ( 12 )

وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَى آَمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا ( 13 )

وآنكه ما گاهى كه شنيديم راهنمايى را ايمان آورديم بدان پس هر كه ايمان آورد به پروردگار خويش نترسد كاهش ونه ستمى را ( 13 )