القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٧٠

سورة نوح

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ( 40 )

پس سوگند ياد نكنم به پروردگار خاورها وباخترها كه مائيم توانايان ( 40 )

عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ( 41 )

بر آنكه تبديل كنيم بهتر از ايشان را ونيستيم ما پيشىگرفتگان ( 41 )

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 42 )

پس بگذارشان فروروند وبازى كنند تا برسند به روزشان آنى كه وعده داده شوند ( 42 )

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ ( 43 )

روزى كه برون آيند از گورها شتابان گوئيا آنانند بسوى پايه‌هاى نشانه روان ( 43 )

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ( 44 )

سرافكنده است ديدگانشان فراگيردشان خوارى اين است روزى كه بودند وعده داده مىشدند ( 44 )

سورة نوح

* ( سورة نوح ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

همانا فرستاديم نوح را بسوى قومش كه بترسان قومت را پيش از آنكه بيامدشان عذابي دردناك ( 1 )

قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 2 )

گفت اى قوم همانا منم براي شما ترسانندهء آشكار ( 2 )

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ( 3 )

كه پرستش كنيد خدا را وبترسيدش ومرا فرمان بريد ( 3 )

يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 4 )

تا بيامرزد براي شما از گناهانتان وپس اندازد شما را تا سرآمدى نامبرده كه هر گاه سرآمد خدا بيايد پس انداخته نشود اگر بدانيد ( 4 )

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا ( 5 )

گفت پروردگارا همانا خواندم قوم خويش را شب وروز ( 5 )

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا ( 6 )

پس نيفزودشان خواندنم جز گريختنى ( 6 )

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آَذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا ( 7 )

وآنكه هر گاه خواندمشان تا بيامرزى براي ايشان نهادند انگشتان خويش را در گوشهاى خويش وپوشيدند خويشتن را با جامه‌هاى خويش واصرار كردند وكبر ورزيدند كبرورزيدنى ( 7 )

ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ( 8 )

سپس هر آينه بخواندمشان من به آواز بلند ( آشكارا ) ( 8 )

ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ( 9 )

پس آشكار ساختم براي ايشان ونهان داشتم نهانداشتنى ( 9 )

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا ( 10 )

پس گفتم آمرزش خواهيد از پروردگار خويش همانا أو است بسيار آمرزنده ( 10 )