القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٦٤
سورة القلم
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ( 27 )
تا هنگامى كه ديدندش جايگزين ( يا نزديك ) دژم گشت چهرههاى آنان كه كفر ورزيدند وگفته شد اين است آنچه بوديدش به سختى مىخواستيد ( 27 )
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ( 28 )
بگو آيا ديديد اگر نابود سازدم خدا وآن كو با من است يا رحم كند بر ما كه پناه دهد كافران را از عذابي دردناك ( 28 )
قُلْ هُوَ الرَّحْمَنُ آَمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 29 )
بگو أو است خداى مهربان ايمان آورديم بدو وبر أو توكل كرديم زود است بدانيد كيست آنكه أو است در گمراهى آشكار ( 29 )
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ ( 30 )
بگو آيا ديديد اگر بامداد كند آب شما فرو رفته كيست كه آورد شما را به آبى نمايان ( 30 )
سورة القلم
* ( سورة القلم ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ( 1 )
بنام خداوند بخشايندهء مهربان
ن سوگند به قلم وآنچه نويسند ( 1 )
مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ( 2 )
نيستى تو به نعمت پروردگارت ديوانه ( 2 )
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ( 3 )
وهمانا تو را است مزدى بىمنت ( يا بىپايان ) ( 3 )
وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ( 4 )
وهمانا تويى بر خويى بزرگ ( 4 )
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ( 5 )
پس زود است بنگرى وبنگرند ( 5 )
بِأَيِّيكُمُ الْمَفْتُونُ ( 6 )
كداميك از شمائيد فريبخورده ( كم خرد ) ( 6 )
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 7 )
هر آينه پروردگارت داناتر است بدانكه گمراه است از راه أو وأو است داناتر به راهيافتگان ( 7 )
فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ ( 8 )
پس فرمانبرى مكن تكذيبكنندگان را ( 8 )
وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ( 9 )
دوست داشتند كنار آبى ( چاپلوسى كنى ) تا كنار آيند ( 9 )
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ ( 10 )
وفرمان نبر هر فراوان سوگندخورنده زبونى را ( 10 )
هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ ( 11 )
نكوهش گرى پوينده به سخن چينى ( 11 )
مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ( 12 )
بسيار بازدارنده از نيكى تجاوزكنندهء گنهكارى ( 12 )
عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ ( 13 )
درشتخويى پس از آن بىتبارى ( 13 )
أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ( 14 )
كه هست داراى خواسته وفرزندانى ( 14 )
إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آَيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 15 )
هر گاه خوانده شود بر أو آيتهاى ما گويد افسانههاى پيشينيان است ( 15 )