القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٦٢

سورة الملك

سورة الملك

* ( سورة الملك ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

خجسته باد آنكه به دستش پادشاهى است وأو است بر همه چيز توانا ( 1 )

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ( 2 )

آنكه آفريد مرگ وزندگى را تا بيازمايد شما را كدامين نكوتريد در كردار وأو است عزّتمند آمرزگار ( 2 )

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ ( 3 )

آنكه آفريد هفت آسمان تو در تو ( يا پى در پى ) نبينى در آفرينش خداى مهربان تفاوتى ( كم وبيشى ) پس بگشاى ديده را آيا بيني شكافى را ( 3 )

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ ( 4 )

پس برگردان ديده را دو بار بازگردد بسويت چشم سرافكنده حالي كه آن است كند ( يا خوار ) ( 4 )

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ ( 5 )

وهرآينه آراستيم آسمان نزديك را به چراغهايى وگردانيديم آنها را پرتابهايى براي ديوان ( شياطين ) وآماده ساختيم براي ايشان عذابي سوزان ( 5 )

وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 6 )

وآنان را كه كفر ورزيدند به پروردگار خويش عذاب دوزخ است وچه زشت است آن جايگاه ( 6 )

إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ ( 7 )

گاهى كه افكنده شوند در آن بشنوند برايش دميدنى ( يا خروشى ) وآن است جوشان ( 7 )

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ ( 8 )

نزديك است جدا شود از خشم هر گاه افكنده شوند در آن فوجى پرسندشان نگهبانانش آيا نيامد شما را ترساننده‌اى ( 8 )

قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ ( 9 )

گفتند بلى بيامد ما را ترساننده‌اى پس تكذيب كرديم وگفتيم نفرستاده است خدا چيزى نيستيد شما مگر در گمراهى گران ( 9 )

وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ ( 10 )

وگفتند اگر بوديم مىشنيديم يا بخرد مىيافتيم نمىشديم در ياران آتش سوزان ( 10 )

فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ ( 11 )

پس اقرار كردند به گناه خويش پس دور باد براي ياران آتش سوزان ( 11 )

إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ( 12 )

همانا آنان كه بترسند پروردگار خويش را به نهان آنان را است آمرزشى ومزدى بزرگ ( 12 )