القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٤٩

سورة الممتحنة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

اى آنان كه ايمان آورديد نگيريد دشمن من ودشمن خويش را دوستانى كه افكنيد با ايشان دوستى را وآنان كفر ورزيدند بدانچه بيامد شما را از حقّ برون رانند پيمبر را با شما از آن رو كه ايمان آوريد به پروردگار خويش اگر هستيد شما برونآيندگان براي جهاد در راه من ودر پى خوشنوديهاى من مىنمائيدشان پنهان دوستى را ومنم داناتر بدانچه نهان داريد وآنچه آشكار سازيد وآن كو بكند اين را از شما همانا گم كرده است راه راست را ( 1 )

إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ( 2 )

اگر دست يابند بر شما باشند براي شما دشمنانى وباز كنند بسوى شما دستهاى خويش وزبانهاى خويش را به بدى ودوست دارند كاش مىشديد كافران ( 2 )

لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 3 )

سود ندهد شما را خويشاونديهاى شما ونه فرزندان شما روز قيامت جدايى افكند ميان شما وخدا بدانچه كنيد بينا است ( 3 )

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآَءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 4 )

همانا بود براي شما پيروى نكويى در إبراهيم وآنان كه با اويند گاهى كه گفتند به قوم خويش مائيم بيزاران از شما واز آنچه پرستيد جز خدا كفر ورزيديم به شما وپديدار شد ميان ما وشما دشمنى وكين هميشه مگر آنكه ايمان آريد به خدا تنها بجز گفتار إبراهيم به پدرش كه آمرزش خواهم البتة برايت ودارا نيستم براي تو از خدا چيزى را پروردگارا بر تو توكّل كرديم وبسوى تو بازگشتيم وبسوى تو است بازگشت ( 4 )

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 5 )

پروردگارا نساز ما را دستخوش آنان كه كفر ورزيدند وبيامرز ما را پروردگارا تويى همانا عزّتمند حكيم ( 5 )