القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٤٦

سورة الحشر

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 4 )

اين بدان است كه ستيزه كردند با خدا وپيمبرش وآنكه بستيزد با خدا همانا خدا است سختعقوبت ( 4 )

مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ( 5 )

آنچه بريديد از خرمابنها يا بازگذارديد آنها را ايستاده بر بنهاى خود پس به دستور خدا است وتا خوار سازد نافرمانان را ( 5 )

وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 6 )

وآنچه بهره داد خدا پيمبر خويش را از ايشان پس نتاختيد بر آن اسبان ونه اشترانى وليكن خدا چيره گرداند فرستادگانش را بر هر كه خواهد وخدا است بر همه چيز توانا ( 6 )

مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنْكُمْ وَمَا آَتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 7 )

وآنچه ارزانى داشت خدا بر پيمبرش از أهل شهرها پس از آن خدا است واز آن پيمبر واز آن نزديكان ( خويشاوندان ) ويتيمان وبينوايان ودرماندگان راه تا نباشد دستخوش گردشى ميان توانگران شما وآنچه داد به شما پيمبر پس بگيريدش وآنچه بازداشت شما را از آن پس باز ايستيد وبترسيد خدا را كه خدا است سختعقوبت ( 7 )

لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنْصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ( 8 )

براي بينوايان از مهاجرانى است كه برون رانده شدند از خانه‌ها وخواسته‌هاى خويش در پى فضلى از خدا وخوشنوديى ويارى كنند خدا وپيمبرش را آنانند راستگويان ( 8 )

وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 9 )

وآنان كه جايگزين شدند خانه وايمان را پيش از ايشان دوست دارند آنان را كه هجرت كنند بسوى ايشان ونيابند در سينه‌هاى خويش نيازمندى بدانچه داده شدند وبرگزينند بر خويش وهر چند باشد بديشان تنگدستى وآنكه نگهداشته شود از بخل خويش پس آنانند رستگاران ( 9 )