القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٢٩
سورة القمر
خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ ( 7 )
سرافكنده است ديدگانشان برون آيند از گورها گوئيا آنانند ملخهاى پراكنده ( 7 )
مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ( 8 )
شتابندگان بسوى خواننده گويند كافران امروز است روزى سخت ( 8 )
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ( 9 )
تكذيب كردند پيش از ايشان قوم نوح پس تكذيب كردند بندهء ما را وگفتند ديوانه است وآزرده شد ( 9 )
فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ( 10 )
پس خواند پروردگار خويش را كه منم شكستخورده پس يارى كن ( 10 )
فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ( 11 )
پس گشوديم درهاى آسمان را به آبى ريزنده ( 11 )
وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ( 12 )
وبشكافتيم زمين را چشمههايى پس به هم پيوستند آبها بر كارى مقدّر شده ( 12 )
وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ( 13 )
وسوارش كرديم بر دارندهء تختهها وميخهايى ( 13 )
تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ( 14 )
روان مىشد پيش چشم ما پاداشى براي آنكه كفران شد ( 14 )
وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آَيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 15 )
وهمانا گذارديم آن را آيتي پس آيا هست ياد آورنده ( 15 )
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 16 )
پس چگونه بود عذابم وترسانيدنم ( 16 )
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 17 )
وهمانا آسان ساختيم قرآن را براي ياد آوردن پس آيا هست ياد آورنده ( 17 )
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 18 )
تكذيب كردند عاد پس چگونه بود عذاب من وترسانيدنم ( 18 )
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ( 19 )
همانا فرستاديم بر ايشان تندبادى در روزى شوم پيوسته ( 19 )
تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ( 20 )
برمىانداخت مردم را گوئيا آنانند بنهاى نخلهاى كندهشده ( 20 )
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 21 )
پس چگونه بود عذاب من وترسانيدنم ( 21 )
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 22 )
وهمانا هموار ساختيم قرآن را براي ياد آوردن پس آيا هست ياد آورنده ( 22 )
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ( 23 )
دروغ پنداشتند ثمود ترسانندگان مرا ( 23 )
فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ( 24 )
پس گفتند آيا بشرى را از خويش كه يك تن است پيروى كنيمش همانا مائيم آن هنگام در گمراهى وآتشهايى ( 24 )
أَؤُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ( 25 )
آيا افكنده شد بر أو ذكر از ميان ما بلكه أو است دروغپردازى برترىجوى ( 25 )
سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ( 26 )
زود است بدانند فردا كيست دروغپرداز برترىجوى ( 26 )
إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ( 27 )
ما فرستندهايم اشتر مادة را آزمايشى براي ايشان پس بنگر ايشان را وشكيبا شو ( 27 )