القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٢٤

سورة الطور

أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ( 15 )

پس آيا جادويى است اين يا شما نمىبينيد ( 15 )

اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 16 )

بچشيدش كه شكيبا شويد يا ناشكيبا يكسان است بر شما جز اين نيست كه پاداش داده مىشويد آنچه را بوديد مىكرديد ( 16 )

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ ( 17 )

همانا پرهيزكارانند در باغها ونعمتها ( 17 )

فَاكِهِينَ بِمَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ( 18 )

برخوردارند از آنچه دادشان پروردگارشان وبازداشت ايشان را پروردگارشان از عذاب دوزخ ( 18 )

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 19 )

بخوريد وبياشاميد گوارا بدانچه بوديد مىكرديد ( 19 )

مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ( 20 )

تكيه كنند بر تختهايى به صفآورده وهمسر گردانيديمشان با حور عين ( سفيد پوستان چشم درشت ) ( 20 )

وَالَّذِينَ آَمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ( 21 )

وآنان كه ايمان آوردند وپيروى كردند ايشان را فرزندانشان به ايمان پيوستيم بديشان فرزندانشان را ونكاستيمشان از كردارشان چيزى هر مردى است بدانچه فرآهم آورده است گروگان ( 21 )

وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 22 )

وكمك كرديمشان به ميوه وگوشتى از آنچه هوس كنند ( 22 )

يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ ( 23 )

بربايند از همديگر جامى را ( يا بستيزند با هم در جامى ) كه نه هرزه است در آن ونه گناه‌آورى ( 23 )

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ( 24 )

وگردش كنند بر ايشان پسرانى گوئيا آنانند مرواريدى پوشيده ( 24 )

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ( 25 )

وروى آورد برخى از ايشان به برخى پرسشكنان ( 25 )

قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ( 26 )

گفتند همانا ما بوديم پيش از اين در خاندان خويش هراسان ( 26 )

فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ( 27 )

پس منّت نهاد خدا بر ما ونگهداشت ما را از عذاب نفوذكننده ( 27 )

إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ( 28 )

كه ما بوديم از پيش مىخوانديمش همانا أو است نكوكار مهربان ( 28 )

فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ( 29 )

پس يادآورى كن كه نيستى تو قسم به نعمت پروردگارت پيشگويى ونه ديوانه ( 29 )

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ( 30 )

يا گويند شاعرى است كه چشم به راهيم بدو گردش روزگار را ( يا پيشآمدهاى مرگ ) ( 30 )

قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ( 31 )

بگو چشم به راه باشيد كه منم با شما از چشم به راهان ( 31 )