القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٢١
سورة الذاريات
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ( 7 )
سوگند به آسمان تو در تو ( 7 )
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ( 8 )
شمائيد همانا در گفتارى گوناگون ( 8 )
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ( 9 )
به دروغ رانده شود از آن آن كه به دروغ رانده شود ( 9 )
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ( 10 )
كشته شود دروغپردازان ( 10 )
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ( 11 )
آنان كه ايشانند در گردابى ( يا فرورفتگى ) فراموشكنان ( 11 )
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ( 12 )
پرسند چه هنگام است روز دين ( 12 )
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ( 13 )
روزى كه ايشان بر آتش آزموده شوند ( 13 )
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ( 14 )
بچشيد آزمايش خود را اين است آنچه بوديد بدان مىشتافتيد ( 14 )
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ( 15 )
همانا پرهيزكارانند در باغهايى وچشمههايى ( 15 )
آَخِذِينَ مَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ ( 16 )
گيرندگانند آنچه را دهدشان پروردگارشان همانا ايشان بودند پيش از اين نكوكاران ( 16 )
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ( 17 )
بودند كمي از شب را مىخوابيدند ( 17 )
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( 18 )
ودر سحرها ايشان آمرزش مىخواستند ( 18 )
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ( 19 )
ودر مالهاى ايشان بهرهاى براي دريوزه وبينوا بود ( 19 )
وَفِي الْأَرْضِ آَيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ( 20 )
ودر زمين است آيتهايى براي يقيندارندگان ( 20 )
وَفِي أَنْفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ( 21 )
ودر جانهاى شما آيا نمىنگريد ( 21 )
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ( 22 )
ودر آسمان است روزى شما وآنچه وعده داده شويد ( 22 )
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ( 23 )
پس سوگند به پروردگار آسمان وزمين كه همانا آن است حقّ مانند آنچه شما سخن گوئيد ( 23 )
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ( 24 )
آيا رسيدت داستان مهمانان إبراهيم آن گراميان ( 24 )
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ( 25 )
هنگامى كه بر أو درآمدند پس گفتند سلامي پس گفت سلامي گروهى ناشناختگان ( 25 )
فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ( 26 )
پس خزيد بسوى خاندان خويش وبياورد گوسالهء فربه ( 26 )
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ( 27 )
پس نزديكش ساخت بدانان وگفت چرا نخوريد ( 27 )
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ( 28 )
پس به دل برداشت از ايشان هراسى گفتند نترس ومژده دادندش به پسرى دانشمند ( 28 )
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ( 29 )
پس روى آورد زنش با فرياد پس سيلى نواخت به چهرهء خويش وگفت پير زنى نازا ( 29 )
قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 30 )
گفتند چنين است گفتار پروردگارت كه أو است همانا حكيمى دانا ( 30 )