القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥١٦

سورة الحجرات

وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 5 )

واگر ايشان صبر مىكردند تا برون آيى برايشان هر آينه بهتر بود آنان را وخدا است آمرزگار مهربان ( 5 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ ( 6 )

اى آنان كه ايمان آورديد اگر بيايد شما را گنهكارى ( فاسقى ) به آگهى پس بازرسى كنيد نبادا بكشيد قومي را به ناداني پس بامداد كنيد بر آنچه كرديد پشيمانان ( 6 )

وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ( 7 )

وبدانيد كه در شما است پيمبر خدا اگر سخن شما را شنود ( أطاعت شما كند ) در بسى از كارها هر آينه به رنج افتيد وليكن خدا دوست ( خوشآيند ) كرد نزد شما ايمان را وبياراستش در دلهاى شما وناخوشآيند كرد نزد شما كفر ونافرمانى وسركشى را آنانند راه‌يافتگان ( 7 )

فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 8 )

فضلى است از خدا ونعمتي وخدا است داناى حكيم ( 8 )

وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ( 9 )

واگر دو گروه از مؤمنان كارزار كردند پس آشتى افكنيد ميان آنان واگر ستم كرد يكيشان بر ديگرى پس نبرد كنيد با آن كه ستمگر است تا برگردد بسوى فرمان خدا واگر بازگشت پس آشتى افكنيد ميان آنان به داد ودادگرى كنيد كه خدا دوست دارد دادگران را ( 9 )

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 10 )

جز اين نيست كه مؤمنان برادرند پس آشتى افكنيد ميان برادران خويش وبترسيد خدا را شايد رحم شويد ( 10 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِنْ قَوْمٍ عَسَى أَنْ يَكُونُوا خَيْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِنْ نِسَاءٍ عَسَى أَنْ يَكُنَّ خَيْرًا مِنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 11 )

اى آنان كه ايمان آورديد مسخره نكنند گروهى از گروهى شايد باشند بهتر از ايشان ونه زنانى از زنانى شايد باشند بهتر از ايشان ونكوهش نكنيد خويشتن را وسرزنش نكنيد همديگر را به لقبها بد نامى است سركشى پس از ايمان وآنكه توبه نكرد پس آنانند ستمگران ( 11 )