القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥١٠

سورة محمد

وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ ( 30 )

واگر مىخواستيم هر آينه مىنموديمت آنان را كه بشناسيشان با چهره‌هاشان وبشناسيشان هر آينه در آهنگ گفتار وخدا داند كارهاى شما را ( 30 )

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ ( 31 )

هر آينه بيازمائيم شما را تا بدانيم كوششگران را از شما وشكيبايان را وبيازمائيم داستانها ( يا آگهيهاى ) شما را ( 31 )

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ( 32 )

همانا آنان كه كفر ورزيدند وبازداشتند از راه خدا وستيزه كردند با پيمبر پس از آنكه روشن شد براي ايشان رهبرى هرگز آسيب نرسانند خدا را به چيزى وزود است تباه سازد كارهاى آنان را ( 32 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ( 33 )

اى آنان كه ايمان آورديد فرمان بريد خدا را وفرمان بريد پيمبر را وتباه نسازيد كارهاى خود را ( 33 )

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ( 34 )

همانا آنان كه كفر ورزيدند وبازداشتند از راه خدا پس مردند حالي كه بودند كافران هرگز نيامرزد خدا آنان را ( 34 )

فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ( 35 )

پس زبون ( سست ) نشويد كه خوانيد بسوى آشتى وشمائيد سرافرازان ( چيرگان ) وخدا با شما است وهرگز نكاهد از شما كارهاى شما را ( 35 )

إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ ( 36 )

جز اين نيست كه زندگانى دنيا بازى وهوسرانى است واگر ايمان آريد وپرهيزكارى كنيد بپردازد به شما مزدهاى شما را ونپرسد از شما ( نخواهد ) خواسته‌هاى شما را ( 36 )

إِنْ يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ ( 37 )

اگر بپرسد آنها را از شما پس ايستادگى كند در خواستن ( سختى ورزد ) خوددارى كنيد وبرون آرد ( آشكار كند ) كينه‌هاى شما را ( 37 )

هَاأَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ وَمَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ ( 38 )

اينك شمائيد كه خوانده مىشويد به انفاق كردن در راه خدا پس از شما است آنكه خوددارى كند ( بخل ورزد ) وهر كه خوددارى كند جز اين نيست كه بر جان خويش خوددارى كند وخدا بىنياز است وشمائيد نيازمندان واگر پشت كنيد بگيرد بجاى شما گروهى را جز شما پس نباشند مانندگان شما ( 38 )