القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٠٩

سورة محمد

وَيَقُولُ الَّذِينَ آَمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ ( 20 )

وگويند آنان كه ايمان آوردند چرا فرود نيايد سوره‌اى پس هر گاه فرستاده شود سوره‌اى محكم ويادآورى شود در آن جنگ بيني آنان را كه در دلهاشان بيمارى است نگرند بسويت نگريستن بيهوش گشته از مرگ پس سزاوار باد ايشان را ( مرگ بر ايشان ) ( 20 )

طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ( 21 )

فرمانبردارى وسخنى پسنديده تا گاهى كه استوار شود كار پس اگر راست مىگفتند خدا را هر آينه بهتر بود ايشان را ( 21 )

فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ ( 22 )

پس آيا اميد داريد ( چنين است ) كه هر گاه به سرپرستى گمارده شديد آنكه تبهكارى كنيد در زمين وببريد رشتهء خويشاونديهاى خويش را ( 22 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ ( 23 )

آنانند كه لعنشان كرد خدا پس كر ساختشان وكور ساخت ديدگان ايشان را ( 23 )

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآَنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا ( 24 )

آيا فرونمىروند ( تدبر نمىكنند ) در قرآن يا بر دلهايى است قفلهاى آنها ( 24 )

إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ ( 25 )

همانا آنان كه برگشتند بر پشتهاى خويش از پس آنكه آشكار شد براي ايشان هدايت شيطان بياراست براي ايشان وفريبشان داد ( 25 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ ( 26 )

اين بدان است كه گفتند بدانان كه ناخوش داشتند آنچه را خدا فرستاد زود است فرمانبردارى كنيم شما را در پاره‌اى از كار وخدا داند نهانداشتن آنان را ( 26 )

فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ ( 27 )

پس چگونه است گاهى كه بيابندشان فرشتگان زنند رويهاى ايشان وپشتهاى ايشان را ( 27 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ ( 28 )

اين بدان است كه پيروى كردند آنچه را به خشم آورد خدا را وناخوش داشتند خوشآيند أو را پس تباه ساخت كردارهاى ايشان را ( 28 )

أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ ( 29 )

يا پنداشتند آنان كه در دلهاشان بيمارى است كه هرگز برون نيارد خدا كينه‌هاى آنان را ( 29 )