القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٠٨
سورة محمد
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ ( 12 )
همانا خدا درآورد آنان را كه ايمان آوردند وكردارهاى شايسته كردند باغهايى كه روان است زير آنها جويها وآنان كه كفر ورزيدند كامرانى كنند وخورند بدانسان كه خورند دامها وآتش است جايگاهى براي آنان ( 12 )
وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ ( 13 )
وبسا شهري كه سختتر بود در نيرو از شهر تو كه برون راندت نابودشان ساختيم پس نيست ياورى ايشان را ( 13 )
أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ( 14 )
آيا آنكه أو است بر روشنايى ( يا نشانى ) از پروردگار خويش مانند آن است كه بياراست برايش زشتى كردارش وپيروى كردند هوسهاى خود را ( 14 )
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آَسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ ( 15 )
مثَل بهشتى كه وعده داده شدند پرهيزكاران در آن است جويهايى از آبى ناگشتهرنگ وجويهايى از شير ناگشتهمزه وجويهايى از باده خوشكام براي نوشندگان وجويهايى از انگبين پالوده وايشان را است از همهء ميوهها وآمرزشى از پروردگارشان مانند آنكه أو است جاودان در آتش ونوشانيده شدند آبى جوشان كه پاره پاره ساخت رودههاى آنان را ( 15 )
وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آَنِفًا أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ( 16 )
واز ايشان است آنكه گوش فرا دهد بسويت تا گاهى كه برون روند از نزدت گويند بدانان كه داده شدند دانش را چه گفت پيش آنانند كه مُهر نهاد خدا بر دلهاشان وپيروى كردند هوسهاى خويش را ( 16 )
وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآَتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ ( 17 )
وآنان كه رهبرى خواستند بيفزودشان رهبرى وداد بديشان پرهيزكارى ايشان را ( 17 )
فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ ( 18 )
آيا چشم براهند جز ساعت را كه بيايدشان ناگاه چه همانا بيامد نشانيهاى آن پس كجا براي ايشان است گاهى كه بيايدشان يادآوريشان ( 18 )
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ ( 19 )
پس بدان كه نيست خدايى جز خدا وآمرزش خواه براي گناه خويش وبراي مردان وزنان مؤمن وخدا داند گردشگاه شما وآرامگاه شما را ( 19 )