القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٠٥

سورة الأحقاف

وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 21 )

وياد كن برادر عاد را گاهى كه ترسانيد قومش را در احقاف وهر آينه گذشته بودند ترسانندگان از پيش رويش واز پشت سرش كه پرستش نكنيد جز خدا را همانا مىترسم بر شما از عذاب روزى بزرگ ( 21 )

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آَلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 22 )

گفتند آيا آمدى ما را تا فريب دهى ما را از خدايان ما پس بيار ما را آنچه بيم دهى ما را اگر هستى از راستگويان ( 22 )

قَالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَأُبَلِّغُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ ( 23 )

گفت جز اين نيست كه دانش نزد خدا است ومىرسانم به شما آنچه فرستاده شدم بدان وليكن بينم شما را گروهى نادانان ( 23 )

فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 24 )

تا گاهى كه نگريستندش ابرى روىآرنده بسوى درّه‌هاشان گفتند اين است ابرى بارنده بر ما بلكه آن است آنچه شتاب مىخواستيد بدان بادي است در آن عذابي دردناك ( 24 )

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ( 25 )

سرنگون سازد هر چيز را به فرمان پروردگار خويش پس بامداد كردند ديده نمىشد جز نشيمنهاى آنان بدينگونه پاداش دهيم به گروه گنهكاران ( 25 )

وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 26 )

وهر آينه فرمانرواشان ساختيم در آنچه فرمانروا نساختيم شما را در آن وقرار داديم براي ايشان گوشى وديدگانى ودلهايى پس بىنياز نكرد از ايشان گوششان ونه ديدگانشان ونه دلهاشان چيزى را گاهى كه بودند برابرى ( پايمال ) كردند آيتهاى خدا را وفرود آمد بديشان آنچه بودند بدان مسخره مىكردند ( 26 )

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرَى وَصَرَّفْنَا الْآَيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 27 )

وهمانا نابود ساختيم آنچه پيرامون شما است از شهرها وگردانيديم ( زير ورو كرديم ) آيتها را باشد آنان بازگردند ( 27 )

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آَلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 28 )

پس چرا ياريشان نكردند آنان كه برگرفتند جز خدا براي نزديك شدن به خدا خدايانى بلكه گم شدند از ايشان واين است دروغ ايشان ( تهمت ايشان ) وآنچه بودند دروغ مىآوردند ( 28 )