القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٠١

سورة الجاثية

أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ( 23 )

آيا ديدى آن را كه برگرفت خداى خويش را هوس خويش وگمراهش ساخت خدا با دانايى ومُهر نهاد بر گوش أو ودلش ونهاد بر ديدهء أو پرده‌اى پس كه رهبريش كند پس از خدا آيا يادآور نمىشوند ( 23 )

وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ( 24 )

وگفتند نيست آن جز زندگانى نزديك ما مىميريم وزنده شويم ونميراند ما را جز روزگار ونيستشان به اين دانشى نيستند آنان جز پندارندگان ( 24 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآَبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 25 )

وگاهى كه خوانده شود بر ايشان آيتهاى ما روشن نباشد دستاويز ايشان جز آنكه گويند بياريد پدران ما را اگر هستيد راستگويان ( 25 )

قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 26 )

بگو خدا زنده سازد شما را پس بميراندتان سپس گرد آورد شما را بسوى روز رستاخيز نيست شكى در آن وليكن بيشتر مردم نمىدانند ( 26 )

وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ( 27 )

وخدا را است پادشاهى آسمانها وزمين وروزى كه بپا شود ساعت آن روز زيانكار شوند نادرستان ( 27 )

وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 28 )

وبيني هر ملَّتى را به زانو درآمده هر ملَّتى خوانده شوند بسوى كتاب خويش امروز پاداش داده مىشويد آنچه را بوديد مىكرديد ( 28 )

هَذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 29 )

اين است كتاب ما سخنگوى است بر شما به حقّ همانا ما استنساخ مىكرديم ( مىنوشتيم ) آنچه را بوديد مىكرديد ( 29 )

فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ( 30 )

اما آنان كه ايمان آوردند وكردارهاى نكو كردند پس درآردشان پروردگارشان در رحمت خويش اين است آن رستگارى آشكار ( 30 )

وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آَيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 31 )

وامّا آنان كه كفر ورزيدند آيا نبود آيتهاى من خوانده مىشد بر شما پس كبر ورزيديد وشديد گروهى گنهكاران ( 31 )

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُمْ مَا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ( 32 )

وهر گاه گفته مىشد كه وعدهء خدا است حقّ وساعت نيست شكّى در آن مىگفتيد ندانيم چيست ساعت نپنداريم جز گمانى ونيستيم ما يقيندارندگان ( 32 )