القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٩٥

سورة الزخرف

إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ( 74 )

همانا گنهكاران در عذاب دوزخند جاودانان ( 74 )

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ( 75 )

بريده نگردد از ايشان وايشانند در آن سرافكندگان ( 75 )

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ( 76 )

وستم نكرديم بر ايشان وليكن بودند ايشان ستمكاران ( 76 )

وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ ( 77 )

وبانگ برآوردند اى مالك حكم كند بر ما ( يكسره كند كار ما را ) پروردگارت گويد همانا شمائيد ماندگان ( 77 )

لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ ( 78 )

همانا آورديم شما را به حقّ وليكن بيشتر شمائيد حقّ را ناخوشدارندگان ( 78 )

أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ( 79 )

بلكه استوار كردند كارى را كه مائيم همانا استواركنان ( 79 )

أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ بَلَى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ( 80 )

يا پندارند كه ما نمىشنويم نهان ايشان وراز ايشان را بلى وفرستادگان ما نزد ايشانند نويسندگان ( 80 )

قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ ( 81 )

بگو اگر باشد خدا را فرزندى هر آينه منم نخستين پرستندگان ( 81 )

سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 82 )

منزّه است پروردگار آسمانها وزمين پروردگار عرش از آنچه مىستايند ( 82 )

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 83 )

پس بگذارشان فروروند وبازى كنند تا برسند روز خويش را آن روزى كه وعده داده شوند ( 83 )

وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَهٌ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 84 )

وأو است آنكه در آسمان خدا است ودر زمين خدا است وأو است حكيم دانا ( 84 )

وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 85 )

وفرخنده باد آنكه وى را پادشاهى آسمانها است وزمين وآنچه ميان آنها است ونزد أو است علم ساعت وبسويش بازگردانيده شويد ( 85 )

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 86 )

ودارا نيستند آنان كه جز وى خوانند شفاعت را جز آن كو گواهى دهد به حقّ وايشان مىدانند ( 86 )

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 87 )

واگر پرسيشان كه آفريدستشان هر آينه گويند خدا پس كجا به دروغ رانده مىشوند ( 87 )

وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ ( 88 )

وگفتارش كه پروردگارا همانا اينانند گروهى ايماننيارندگان ( 88 )

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 89 )

پس درگذر از ايشان وبگو سلامي پس زود است بدانند ( 89 )