القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٩٢
سورة الزخرف
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ ( 34 )
وبراي خانههاى آنان درهايى وتختهايى كه بر آنها تكيه زنند ( 34 )
وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ( 35 )
وزيورى وهر آينه همهء اينها بهرهء زندگانى دنيا است وآخرت است نزد پروردگار تو از آنِ پرهيزكاران ( 35 )
وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ( 36 )
وهر كه روى برتابد از ياد خداى مهربان برمىانگيزيم برايش شيطانى پس أو است وى را همنشين ( 36 )
وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ( 37 )
وهمانا آنان بازدارندشان از راه وپندارند كه ايشانند راهيافتگان ( 37 )
حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ ( 38 )
تا گاهى كه آيد ما را گويد كاش ميان من وتو دورى خاور وباختر بودى كه چه زشت همنشينى است ( 38 )
وَلَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ( 39 )
وهرگز سودتان ندهد امروز گاهى كه ستم كرديد كه شمائيد در عذاب شركتكنندگان ( 39 )
أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 40 )
پس آيا تو مىشنوانى كران را يا رهبرى كنى كوران را وآن را كه أو است در گمراهى آشكار ( 40 )
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ( 41 )
پس اگر تو را بريم همانا مائيم از ايشان انتقامگيرندگان ( 41 )
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ( 42 )
يا نمائيم تو را آنچه بديشان وعده داديم همانا مائيم بر ايشان توانايان ( 42 )
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 43 )
پس چنگ آن بدانچه وحى شد بسويت كه تويى همانا بر راه راست ( 43 )
وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ ( 44 )
وهر آينه آن يادآوريى است براي تو وقومت وزود است پرسش شويد ( 44 )
وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ آَلِهَةً يُعْبَدُونَ ( 45 )
وبپرس آن را كه فرستاديم پيش از تو از فرستادگان خويش آيا قرار داديم جز خداى مهربان خدايانى كه پرستش شوند ( 45 )
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 46 )
وهمانا فرستاديم موسى را به آيتهاى خويش بسوى فرعون وكسانش پس گفت من فرستادهء پروردگار جهانيان ( 46 )
فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآَيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ ( 47 )
تا گاهى كه بيامدشان به آيتهاى ما ناگاه ايشانند بر آن خندهزنان ( 47 )