القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٩١

سورة الزخرف

وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آَبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آَثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ ( 23 )

وبدينسان نفرستاديم پيش از تو در شهري ترساننده‌اى جز آنكه گفتند هوسرانانش كه يافتيم همانا پدران خويش را بر ملَّتى ومائيم هر آينه بر نشانيهاى آنان پيروان ( 23 )

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِأَهْدَى مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آَبَاءَكُمْ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ( 24 )

گفت واگر چه بيارم شما را به راهنماتر از آنكه يافتيد بر آن پدران خويش را گفتند همانا مائيم بدانچه فرستاده شديد بدان كافران ( 24 )

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 25 )

پس انتقام گرفتيم از ايشان پس بنگر چگونه بود عاقبت تكذيبكنندگان ( 25 )

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ( 26 )

وهنگامى كه گفت إبراهيم به پدر خويش وقومش كه منم همانا بيزار از آنچه مىپرستيد ( 26 )

إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ ( 27 )

مگر آنكه مرا آفريد كه أو زود است رهبريم كند ( 27 )

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 28 )

وگردانيد آن را سخنى پايدار از پس خويش ( يا در نژاد خويش ) شايد ايشان بازگردند ( 28 )

بَلْ مَتَّعْتُ هَؤُلَاءِ وَآَبَاءَهُمْ حَتَّى جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُبِينٌ ( 29 )

بلكه بهره‌مند ساختم ايشان وپدران ايشان را تا بيامدشان حقّ وفرستاده‌اى آشكار ( 29 )

وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ ( 30 )

وهنگامى كه بيامدشان حقّ گفتند اين است جادويى وهمانا مائيم بدان كافران ( 30 )

وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَذَا الْقُرْءانُ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ ( 31 )

وگفتند چرا فرستاده نشد اين قرآن بر مردى از دو شهر بزرگوارى ( 31 )

أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَةُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 32 )

آيا آنان پخش كنند رحمت پروردگار تو را ما قسمت كرديم ميان ايشان روزى ايشان را در زندگانى دنيا وبرترى داديم برخى از ايشان را بر برخى در پايه‌ها تا بگيرد بعضي از آنان بعضي را مسخره ورحمت پروردگار تو بهتر است از آنچه گرد آرند ( 32 )

وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فَضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ ( 33 )

واگر نبود كه مىشدند مردم ملَّتى يگانه هر آينه قرار مىداديم براي آنان كه كفر ورزيدند به خداى مهربان براي خانه‌هاى آنان پوشهايى از سيم ونردبانهايى كه بر آنها برآيند ( 33 )