القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٨٧

سورة الشورى

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ ( 34 )

يا نابودشان كند بدانچه فرآهم كردند ودرگذرد از بسيارى ( 34 )

وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 35 )

وبدانند آنان كه ستيزه كنند در آيتهاى ما كه نيستشان گريزگاهى ( 35 )

فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِينَ آَمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 36 )

پس آنچه داده شديد از چيزى همانا بهرهء زندگانى دنيا است وآنچه نزد خدا است بهتر وپايدارتر است براي آنان كه ايمان آوردند وبر پروردگار خويش توكّل كنند ( 36 )

وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ( 37 )

وآنان كه دورى گزينند از بزرگهاى گناهان وپرده‌دريها ( فواحش ) وهر گاه خشم آرند بيامرزند ( 37 )

وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 38 )

وآنان كه پذيرفتند براي پروردگار خود وبپاى داشتند نماز را وكارشان مشورت است ميان ايشان واز آنچه روزيشان داديم ببخشند ( 38 )

وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ ( 39 )

وآنان كه هر گاه رسدشان ستم يارى جويند ( 39 )

وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 )

وكيفر بد بديى است مانندش وآنكه درگذرد واصلاح كند پس پاداش أو بر خدا است همانا أو دوست ندارد ستمگران را ( 40 )

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 )

وهمانا آنكه يارى جويد پس از ستمى كه بر أو شود آنان را نيست بر ايشان راهى ( 41 )

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 42 )

جز اين نيست كه راه بر آنان است كه ستم كنند بر مردم وسركشى كنند در زمين به ناروا كه ايشان را است عذابي دردناك ( 42 )

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 43 )

وهر كه شكيبا شود وآمرزش كند همانا آن است از عزيمت كارها ( 43 )

وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 44 )

وآن را كه گمراه سازد خدا نباشدش دوستى پس از أو وبيني ستمگران را گاهى كه بينند عذاب را گويند آيا هست بسوى بازگشت راهى ( 44 )