القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٨٦

سورة الشورى

ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ( 23 )

اين است آنچه نويد داد خدا بندگانش را آنان كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند بگو نپرسم شما را بر آن مزدى جز دوستى را در نزديكان ( خويشاوندان ) وآنكه فرآهم كند نيكى را بيفزائيمش در آن نكويى را همانا خداوند است آمرزندهء سپاسگزار ( 23 )

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِنْ يَشَأِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 24 )

يا گويند بست بر خدا دروغى پس اگر خواهد خدا مُهر نهد بر دلت ونابود كند بيهده را ودرست كند ( راست آرد ) درست را به سخنان خويش همانا أو دانا است بدانچه در سينه‌ها است ( 24 )

وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ( 25 )

وأو است آنكه پذيرد توبه را از بندگان خويش ودرگذرد از بديها وداند آنچه را مىكنيد ( 25 )

وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ( 26 )

ومىپذيرد از آنان كه ايمان آوردند وكردار نيك كردند وبيفزايدشان از فضل خويش وكافران را است عذابي سخت ( 26 )

وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 27 )

واگر فراخ گرداند خدا روزى را براي بندگان خويش هر آينه سركشى كنند در زمين وليكن فرستد به اندازهء هر چه خواهد همانا أو است به بندگان خويش آگاه بينا ( 27 )

وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ( 28 )

وأو است آنكه فرستد باران را پس از آنچه نوميد شدند وگستراند رحمت خويش را وأو است سرپرست ستوده ( 28 )

وَمِنْ آَيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ ( 29 )

واز آيتهاى أو است آفرينش آسمانها وزمين وآنچه گسترانيد در آنها از جنبندگان وأو است بر گردآوردن آنان گاهى كه خواهد توانا ( 29 )

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ ( 30 )

وآنچه به شما رسد از پيش آمدها پس به چيزى است كه فرآهم كردند دستهاى شما ودرگذرد از بسيارى ( 30 )

وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 31 )

ونيستيد شما به عجزآرندگان در زمين ونيست شما را جز خدا يار ونه ياورى ( 31 )