القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٨٢

سورة فصلت

إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرَاتٍ مِنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آَذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 )

بسوى أو بازگردانيده شود علم ساعت وآنچه برون آيد از ميوه‌ها از شكوفه‌هاى خويش ونه بارور شود مادة ونه بار نهد مگر به علمش وروزى كه خواندشان كجايند شريكان من گويند اعلام كنيمت كه نيست از ما گواهى ( 47 )

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 48 )

وگم شد از ايشان آنچه بودند مىخواندند از پيش وپنداشتند نيستشان گريزگاهى ( 48 )

لَا يَسْأَمُ الْإِنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ وَإِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ ( 49 )

خسته نگردد انسان از خواهش خوب واگر رسدش بديى پس بسى نوميد وبسى دلسرد است ( 49 )

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 50 )

واگر چشانيمش رحمتي از خويش پس از سختيى كه بدو رسيده است هر آينه گويد اين از آن من است ونپندارم ساعت را بپاشونده واگر بازگردانيده شوم بسوى پروردگارم همانا مرا است نزد أو نكويى پس آگاه سازيم همانا آنان را كه كفر ورزيدند بدانچه كردند وبچشانيمشان هر آينه از عذابي انبوه ( 50 )

وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ ( 51 )

وهر گاه بخشايش كنيم بر انسان روى برتابد ودور گرداند پهلوى خويش را وهر گاه رسدش شرّى پس أو است داراى دعائي پهناور ( 51 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ( 52 )

بگو آيا ديده‌ايد كه اگر باشد از نزد خدا پس كفر ورزيديد بدان كيست گمراه‌تر از آنكه در ناسازگارى ( ستيزه‌جويى ) است دور ( 52 )

سَنُرِيهِمْ آَيَاتِنَا فِي الْآَفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 53 )

زود است بنمايانيمشان آيتهاى خويش را در سراسر گيتى ودر خود ايشان تا روشن شود براي ايشان كه أو است حقّ آيا بس نيست پروردگار تو كه أو بر همه چيز گواه است ( 53 )

أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ ( 54 )

همانا ايشانند در ترديدى از ملاقاة پروردگار خويش همانا أو است به همه چيز فراگيرنده ( 54 )