القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٨١

سورة فصلت

وَمِنْ آَيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 39 )

واز آيتهاى أو است كه بيني زمين را پژمرده تا گاهى كه فرستيم بر آن آب را بجنبد وبرآيد همانا آنكه زنده سازدش زنده كنندهء مُردگان است هر آينه أو است بر همه چيز توانا ( 39 )

إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آَيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا أَفَمَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آَمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 40 )

همانا آنان كه خيرگى كنند در آيتهاى ما پوشيده نيستند بر ما آيا آنكه افكنده شود در آتش بهتر است يا آنكه بيايد أيمن روز قيامت بكنيد هر آنچه خواهيد كه أو بدانچه كنيد بينا است ( 40 )

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ ( 41 )

همانا آنان كه كفر ورزيدند به ذكر گاهى كه بيامدشان وهمانا آن است كتابي عزتمند ( 41 )

لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ ( 42 )

نيايدش نادرستى از پيش رويش ونه از پشت سرش فرستادنى از حكيمى ستوده ( 42 )

مَا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ ( 43 )

گفته نمىشود به تو جز آنچه گفته شد به پيمبران پيش از تو كه همانا پروردگار تو داراى آمرزش است وداراى شكنجهء دردناك ( 43 )

وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآَنًا أَعْجَمِيًّا لَقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آَيَاتُهُ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آَذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولَئِكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ ( 44 )

واگر مىگردانيديمش قرآني گنگزبان ( به زبان جز عربى ) همانا مىگفتند چرا جدا نشد آيتهايش آيا عجمي وعربى بگو آن براي آنان كه ايمان آوردند رهبرى وبهبودى است وآنان كه ايمان نياوردند در گوشهاشان سنگينى است وآن است بر ايشان كورى آنان خوانده مىشوند از جايگاهى دور ( 44 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 45 )

وهمانا داديم به موسى كتاب را پس اختلاف شد در آن واگر نبود سخنى كه پيشى گرفت از پروردگارت هر آينه حكم مىشد ميان ايشان وهمانا ايشانند در شكّى از آن شكّآرنده ( 45 )

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ( 46 )

آن كو نكويى كند پس براي خويشتن است وآن كه بدى كند پس بر آن است ونيست پروردگارت ستمكننده بر بندگان ( 46 )