القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٨٠

سورة فصلت

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ( 30 )

همانا آنان كه گفتند پروردگار ما خدا است وسپس پايدارى ورزيدند فرود آيد بر ايشان فرشتگان كه نترسيد ونه اندوهگين باشيد ومژده باد شما را به بهشتى كه بوديد نويد داده مىشديد ( 30 )

نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآَخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ ( 31 )

مائيم دوستان شما در زندگانى دنيا ودر آخرت وشما را است در آن آنچه هوس كند دلهاى شما وشما را است در آن هر آنچه خواهيد ( 31 )

نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ ( 32 )

پيشكشى از نزد آمرزندهء مهربان ( 32 )

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 33 )

وكيست نكوتر در سخن از آنكه بخواند بسوى خدا وكردار نيك كند وگويد منم از اسلامآرندگان ( 33 )

وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ ( 34 )

ونيستند يكسان خوبى ونه بدى دور كن بدانچه آن است نكوتر كه ناگاه آنكه ميان تو وأو دشمنى است گوئيا أو است دوستى گرم ( 34 )

وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ ( 35 )

وداده نشوندش جز آنان كه شكيبا شدند وداده نشودش مگر دارندهء بهره‌اى بزرگ ( 35 )

وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 36 )

واگر بِخَلد در دلت از شيطان شوريدگى پس پناه بر به خدا كه أو است همانا شنواى دانا ( 36 )

وَمِنْ آَيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ( 37 )

واز آيتهاى أو است شب وروز ومهر وماه سجده نكنيد براي مهر وماه وسجده كنيد براي خداوندى كه بيافريد آنها را اگر هستيد أو را پرستشكنان ( 37 )

فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْأَمُونَ ( 38 )

پس اگر كبر ورزيدند همانا آنان كه نزد پروردگار تسبيح گويند برايش به شب وروز وايشان خسته نشوند ( 38 )