القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٧٧

سورة فصلت

سورة فصلت

* ( سورة فصلت ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حم ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

حم ( 1 )

تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ( 2 )

فرستادنى است از خداوند بخشندهء مهربان ( 2 )

كِتَابٌ فُصِّلَتْ آَيَاتُهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 3 )

كتابي است جدا گرديده است آيتهايش قرآني عربى براي گروهى كه بدانند ( 3 )

بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ( 4 )

نويددهنده وبيمدهنده پس روى برتافتند بيشتر ايشان پس نمىشنوند ( 4 )

وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِي آَذَانِنَا وَقْرٌ وَمِنْ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ ( 5 )

وگفتند دلهاى ما در پوششهايى است از آنچه مىخوانيد ما را بدان ودر گوشهاى ما است سنگينى وميان ما وتو است پرده‌اى پس عمل ميكن كه مائيم عملكنندگان ( 5 )

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ ( 6 )

بگو همانا منم بشرى مانند شما وحى مىشود بسويم كه خداى شما خداى يكتا است پس استقامت كنيد بسويش وآمرزش از أو خواهيد وواي بر مشركان ( 6 )

الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآَخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ( 7 )

آنان كه نمىدهند زكات را وايشانند به آخرت كافران ( 7 )

إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ( 8 )

همانا آنان كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند ايشان را است مزدى بىمنّت ( يا بىپايان ) ( 8 )

قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَنْدَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ ( 9 )

بگو آيا شما كفر مىورزيد بدانكه بيافريده است زمين را در دو روز وقرار دهيد برايش همتايانى اين است پروردگار جهانيان ( 9 )

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 )

ونهاده است در آن لنگرهايى از فراز آن وبركت نهاده است در آن ومقرّر گردانيد در آن روزيهايش را در چهار روز يكسان ( برابر ) براي پرسشكنندگان ( 10 )

ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ( 11 )

سپس پرداخت به آسمان وبود آن دودى پس گفت بدان وبه زمين بيائيد خواه وناخواه گفتند آمديم فرمانبرداران ( 11 )