القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٥٩
سورة الزمر
خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ( 6 )
آفريد شما را از يك تن پس قرار داد از آن جُفتش را وفرستاد براي شما از دامها هشت جُفت مىآفريند شما را در شكمهاى مادرانتان آفرينشى پس از آفرينشى در تاريكيهاى سهگانه اين است خدا پروردگار شما وى را است پادشاهى نيست خدايى جز أو پس به كجا گردانيده مىشويد ( 6 )
إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَإِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 7 )
اگر كفر ورزيد همانا خدا بىنياز است از شما ونپسندد براي بندگان خود كفر را واگر سپاس گزاريد پسنددش براي شما وبرندارد هيچ گنهبارى بار گناه دگرى را سپس بسوى پروردگار شما است بازگشت شما تا آگهيتان دهد بدانچه بوديد مىكرديد همانا أو دانا است بدانچه در سينهها است ( 7 )
وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ ( 8 )
وگاهى كه رسد انسان را رنجى خواند پروردگار خويش را زارىكنان بسويش سپس هنگامى كه دهدش نعمتي از خويش فراموش كند آنچه را بود مىخواند بسوى آن از پيش وقرار دهد براي خدا همتايانى تا گمراه سازد از راهش بگو بهرهمند باش به كفر خويش اندكى كه تويى از ياران آتش ( 8 )
أَمْ مَنْ هُوَ قَانِتٌ آَنَاءَ اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآَخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 9 )
آيا آنكه أو فروتن است گاههاى شب سجدهكنان وايستاده مىترسد از آخرت واميد دارد رحمت پروردگار خويش را بگو آيا يكسانند آنان كه مىدانند وآنان كه نمىدانند جز اين نيست كه يادآور مىشوند خردمندان ( 9 )
قُلْ يَا عِبَادِ الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 10 )
بگو اى بندگان من كه ايمان آورديد بترسيد پروردگار خويش را آنان را كه نكويى كردند در اين دنيا خوبى است وزمين خدا است پهناور جز اين نيست كه پاداش داده شوند شكيبايان مزد خويش را بىشمار ( 10 )