القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٥٨

سورة الزمر

قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ ( 84 )

گفت پس حقّ است وحقّ را گويم ( 84 )

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ( 85 )

كه همانا آكنده سازم دوزخ را از تو واز آنان كه پيرويت كنند از ايشان همگى ( 85 )

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ( 86 )

بگو نپرسم شما را بر آن مزدى ونيستم من از رنجدهندگان ( 86 )

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ( 87 )

نيست آن جز يادآوريى براي جهانيان ( 87 )

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ ( 88 )

وهر آينه بدانيد داستانش را پس از زماني ( 88 )

سورة الزمر

* ( سورة الزمر ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

فرستادن نامه از نزد خداى عزتمند حكيم ( 1 )

إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ ( 2 )

همانا فرستاديم بسوى تو كتاب را به حقّ پس پرستش كن خدا را پاككننده براي أو دين را ( 2 )

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ( 3 )

همانا براي خدا است دين پاك وآنان كه بگرفتند جز وى دوستانى نمىپرستيمشان مگر تا نزديك گردانند ما را بسوى خدا جايگاهى همانا خدا حكم كند ميان ايشان در آنچه در آن اختلاف كنند همانا خداى رهبرى نكند آن را كه أو است دروغگوى ناسپاس ( 3 )

لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا لَاصْطَفَى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ( 4 )

اگر مىخواست خدا كه بگيرد فرزندى هر آينه برمىگزيد از آنچه مىآفريد هر چه را مىخواست منزّه است أو است خداوند يكتاى خشمآور ( 4 )

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ( 5 )

آفريد آسمانها وزمين را به حقّ مىافكند شب را بر روز ومىافكند روز را بر شب ورام كرد مهر وماه را هر كدام روان است بسوى سرآمدى نامبرده همانا أو است عزّتمند آمرزگار ( 5 )