القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٥٧

سورة ص

وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرَارِ ( 62 )

وگفتند چه شود ما را نبينيم مردانى را كه بوديم مىشمرديمشان از بدان ( 62 )

أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ ( 63 )

آيا گرفتيمشان به مسخره يا لغزيد از ايشان ديدگان ( 63 )

إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ ( 64 )

همانا اين است حقّ ستيزه كردن أهل آتش ( 64 )

قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنْذِرٌ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ( 65 )

بگو جز اين نيست كه منم ترساننده ونيست خداوندى جز خداى يگانه خشمآور ( 65 )

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ( 66 )

پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آنها است مهتر آمرزگار ( 66 )

قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ ( 67 )

بگو آن داستانى است بزرگ ( 67 )

أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ( 68 )

كه شمائيد از أو روىگردانان ( 68 )

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَى إِذْ يَخْتَصِمُونَ ( 69 )

نيست مرا دانايى به گروه بالا گاهى كه مىستيزند ( 69 )

إِنْ يُوحَى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 70 )

وحى نمىشود به من جز آنكه منم ترسانندهء آشكار ( 70 )

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ ( 71 )

هنگامى كه گفت پروردگارت به فرشتگان من آفرينندهء بشرى از گِل ( 71 )

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ ( 72 )

تا گاهى كه درستش كردم ودميدم در أو از روح خويش پس بيفتيد برايش سجده‌كنان ( 72 )

فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ( 73 )

پس سجده كردند فرشتگان همگى با هم ( 73 )

إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ ( 74 )

مگر إبليس كه برترى جست وشد از كافران ( 74 )

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ ( 75 )

گفت اى إبليس چه بازداشت تو را از آنچه سجده كنى براي آنچه آفريدم با دستهايم آيا كبر ورزيدى يا شدى از برترىجويان ( 75 )

قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ( 76 )

گفت من بهترم از أو مرا آفريدى از آتش وآفريدى أو را از گِل ( 76 )

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ( 77 )

گفت پس برون شو از آن كه تويى رانده ( 77 )

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ ( 78 )

وهمانا بر تو است لعن من تا روز دين ( 78 )

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 79 )

گفت پروردگارا پس مهلتم ده تا روزى كه برانگيخته شوند ( 79 )

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 80 )

گفت همانا تويى از مهلتدادگان ( 80 )

إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ( 81 )

تا روز هنگام دانسته ( 81 )

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ( 82 )

گفت پس به عزّتت سوگند هر آينه گمراهشان سازم همگى ( 82 )

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ( 83 )

جز بندگان تو از ايشان آن ناآلودگان ( 83 )