القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٥٥

سورة ص

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ( 27 )

ونيافريديم آسمان وزمين وآنچه را ميان آنها است بيهده اين است پندار آنان كه كفر ورزيدند پس واي بر آنان كه كفر ورزيدند از آتش ( 27 )

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ( 28 )

يا مىگردانيم آنان را كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند مانند تبهكاران در زمين يا مىگردانيم پرهيزكاران را چون گنهكاران ( 28 )

كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آَيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 29 )

نامه‌اى است فرستاديمش بسويت فرخنده تا بينديشند آيتهايش را وتا يادآور شوند دارندگان خردها ( 29 )

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 30 )

وبخشيديم به داود سليمان را چه خوب بنده‌اى است أو است بسيار بازگشت كننده ( 30 )

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ ( 31 )

گاهى كه عرض شد بر أو شامگاهان أسب صافنات تيزتك ( كه بر سه پا أيستند ونوك سم چهارم را بر زمين گذارند ) ( 31 )

فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ ( 32 )

گفت همانا خوابيدم براي دوست داشتن اسبان از ياد پروردگار خويش تا نهان شد در پرده ( 32 )

رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ ( 33 )

بازگردانيدش بر من پس آغاز كرد دست سودن به ساقها وگردنها ( 33 )

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ ( 34 )

وهمانا آزموديم سليمان را وافكنديم بر تختش كالبدى سپس بازگشت ( 34 )

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 35 )

گفت پروردگارا بيامرز برايم وارزانى دار مرا پادشاهيى كه نسزد كسى را پس از من همانا تويى بسيار بخشنده ( 35 )

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ ( 36 )

پس رام ساختيم برايش باد را روان بود به فرمانش به آرامى ونرمى هر كجا مىخواست ( 36 )

وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ ( 37 )

وديوان ( شياطين ) را هر سازنده‌اى وهر فرورونده در آب ( 37 )

وَآَخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ ( 38 )

وديگرانى بستگان به زنجيرها ( 38 )

هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 39 )

اين است بخشش ما پس منّت نه يا نگهدار بىشمار ( 39 )

وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآَبٍ ( 40 )

وهمانا أو را است نزد ما تقرّبگاهى ونكو بازگشتگاه ( 40 )

وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ ( 41 )

وياد كن بندهء ما ايّوب را گاهى كه خواند پروردگار خويش را كه همانا رسانيد مرا شيطان رنج وشكنجه‌اى ( 41 )

ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ ( 42 )

فرو بر پاى خويش را اين است شستشوگاهى خنك ونوشابه ( 42 )