القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٤٦

سورة الصافات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

سوگند بدانان كه صف بندند صف بستنى ( 1 )

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ( 2 )

وآنان كه برانند راندنى ( 2 )

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ( 3 )

وبسرايندگان ذكر ( 3 )

إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ ( 4 )

همانا خداى شما است هر آينه يكى ( 4 )

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ( 5 )

پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آنها است وپروردگار خاورها ( 5 )

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ( 6 )

همانا آراستيم آسمان نزديك را به زيور ستارگان ( 6 )

وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ( 7 )

ونگهداشتيمش از هر شيطانى گردنكش ( 7 )

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ( 8 )

نتوانند گوش دادن را بسوى گروه فرازين وپرتاب شوند از هر سوى ( 8 )

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ( 9 )

راندگانند وايشان را است شكنجه‌اى پيوسته ( 9 )

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ( 10 )

مگر آن كو بربايد ربودنى كه از پىاش رود شهابى تيز ( 10 )

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ( 11 )

پس بپرسشان آيا آنان سختترند در آفرينش يا آنكه ما آفريديم همانا بيافريديمشان از گِلى چسبنده ( 11 )

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ( 12 )

بلكه شگفت ماندى ومسخره كنند ( 12 )

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ( 13 )

وگاهى كه يادآورى شوند ياد نيارند ( 13 )

وَإِذَا رَأَوْا آَيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ( 14 )

وگاهى كه بينند آيتي به مسخره گيرند ( 14 )

وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 15 )

وگويند نيست اين جز جادويى آشكار ( 15 )

أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 16 )

آيا گاهى كه مُرديم وشديم خاكى واستخوانهايى آيا مائيم برانگيختگان ( 16 )

أَوَآَبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 17 )

آيا وپدران ما پيشينيان ( 17 )

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ( 18 )

بگو آرى وشمائيد سرافكندگان ( 18 )

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ( 19 )

جز اين نيست كه آن يك راندن ( يا يك خروش ) است كه ناگهان ايشانند نگرانان ( 19 )

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ ( 20 )

وگفتند واي بر ما اين است روز دين ( 20 )

هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 21 )

اين است روز جدا شدن كه بوديد بدان تكذيب مىكرديد ( 21 )