القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٤٤
سورة يس
إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ( 55 )
همانا ياران بهشت امروز دست بكار كامرانند ( 55 )
هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ( 56 )
آنان وهمسرانشان در سايههايى بر اريكههايند تكيهكنندگان ( 56 )
لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ ( 57 )
آنان را است در آن ميوه وآنان را است در آن هر چه مىخواهند ( 57 )
سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ( 58 )
سلامي است گفتارى از پروردگار مهربان ( 58 )
وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ( 59 )
وجدا شويد امروز اى گنهكاران ( 59 )
أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آَدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 60 )
آيا اندرز ندادم شما را اى بني آدم كه نپرستيد شيطان را كه أو شما را است دشمنى آشكار ( 60 )
وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 61 )
وآنكه مرا پرستيد اين است راهى راست ( 61 )
وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ( 62 )
وهر آينه گمراه ساخت از شما گروهى بسيار را آيا نبوديد بخرد يابيد ( 62 )
هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ( 63 )
اين است دوزخى كه بوديد وعده داده مىشديد ( 63 )
اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 64 )
بچشيدش امروز بدانچه بوديد ناسپاسى مىكرديد ( 64 )
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 65 )
امروز مُهر نهيم بر دهانهاى ايشان وسخن گويند با ما دستهاى ايشان وگواهى دهند پاهاى ايشان بدانچه بودند فرآهم مىكردند ( 65 )
وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ( 66 )
واگر مىخواستيم مىگرفتيم ديدگان ايشان را پس سبقت گرفتند بسوى راه ولى كجا بينند ( 66 )
وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ ( 67 )
واگر مىخواستيم هر آينه مسخ مىكرديم ايشان را ( پيكرى ديگر مىآورديمشان ) با فرمانروائيشان پس نتوانند رفتن را ونه بازگردند ( 67 )
وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ( 68 )
وهر كه را سالمند گردانيم بكاهيمش در آفرينش آيا بخرد نيابند ( 68 )
وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآَنٌ مُبِينٌ ( 69 )
ونياموختيم بدو شعر را ونه سزدش نيست آن جز يادآورى وقرآني آشكار ( 69 )
لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ ( 70 )
تا بترساند آن را كه زنده است وفرود آيد سخن بر كافران ( 70 )