القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٤٣
سورة يس
وَآَيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 41 )
وآيتي است براي ايشان آنكه ما سوار كرديم نژاد ايشان را در كشتى انباشته ( 41 )
وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ( 42 )
وآفريديم براي ايشان از نمونهء چه را سوار شوند ( 42 )
وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 )
واگر خواهيم غرقشان سازيم تا به فريادرسى ايشان را باشد ونه رهانيده شوند ( 43 )
إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَى حِينٍ ( 44 )
جز رحمتي از ما وكاميابى تا زماني ( 44 )
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 )
وگاهى كه گفته شود بديشان بترسيد آنچه را پيش روى شما وآنچه پشت سر شما است شايد رحم شويد ( 45 )
وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آَيَةٍ مِنْ آَيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ( 46 )
ونمىآيدشان آيتي از آيتهاى پروردگارشان مگر هستند از آن روىگردانان ( 46 )
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آَمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 47 )
وگاهى كه گفته شود بديشان دهيد از آنچه روزيتان داده است خدا گويند آنان كه كفر ورزيدند بدانان كه ايمان آوردند آيا خورانيم آن را كه اگر مىخواست خدا مىخورانيدش نيستيد شما مگر در گمراهيى آشكار ( 47 )
وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 48 )
وگويند چه هنگام است اين وعده اگر هستيد راستگويان ( 48 )
مَا يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ( 49 )
ننگرند ( چشم به راه نيستند ) جز يك خروش را كه بگيردشان حالي كه ايشانند با هم ستيزهكنان ( 49 )
فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ( 50 )
پس نتوانند وصيّت گذاردنى ونه بسوى خاندان خويش بازگردند ( يا سخن گويند ) ( 50 )
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ( 51 )
ودميده شد در صور كه ناگاه ايشانند از گورها بسوى پروردگار خويش شتابندگان ( 51 )
قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ( 52 )
گويند واي بر ما كه برانگيخت ما را از خوابگاه ما اين است آنچه وعده داد خداوند مهربان وراست گفتند فرستادگان ( 52 )
إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ( 53 )
نبود آن جز يك خروش كه ناگهان ايشانند همگان با هم نزد ما احضارشدگان ( 53 )
فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 54 )
پس امروز نه ستم شود به كسى چيزى ونه پاداش داده شويد جز آنچه بوديد مىكرديد ( 54 )