القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٣٩

سورة فاطر

هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًا وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًا ( 39 )

أو است آنكه گردانيد شما را جانشينانى در زمين پس آن كو كفر ورزد بر أو است كفرش ونيفزايد كافران را كفرشان نزد پروردگارشان مگر خشمى ونيفزايد كافران را كفرشان مگر زيانى ( 39 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ شُرَكَاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آَتَيْنَاهُمْ كِتَابًا فَهُمْ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ( 40 )

بگو آيا ديديد شريكان خويش را كه خوانيد جز خدا بنمايانيدم چه چيز آفريدند از زمين يا آنان را است شركتى در آسمانها يا داديم بديشان كتابي پس ايشانند بر روشنايى ( يا نشانى ) از آن بلكه وعده نمىدهند ستمگران برخى از ايشان برخى را جز فريب ( 40 )

إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ( 41 )

همانا خدا نگهدارد آسمانها وزمين را از آنكه بيفتند واگر بيفتند نگه ندارد آنها را كسى پس از أو همانا أو است بردبار آمرزگار ( 41 )

وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ( 42 )

وسوگند ياد كردند به خدا سختترين سوگندان خويش را كه اگر بيايدشان ترساننده‌اى هر آينه باشند راه يابنده‌تر از يكى از أمتها پس هنگامى كه بيامدشان ترساننده‌اى نيفزود ايشان را جز رميدنى ( نفرتي ) ( 42 )

اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّةَ الْأَوَّلِينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَحْوِيلًا ( 43 )

برترى جستنى در زمين ونيرنگ زشت وفرود نيايد نيرنگ زشت جز به اهلش پس آيا جز شيوهء پيشينيان را منتظرند كه هرگز نيابى شيوهء خدا را دگرگونى ونه هرگز يأبى شيوهء خدا را بازگشتنى ( 43 )

أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِنْ شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا ( 44 )

آيا نگشتند در زمين تا بنگرند چگونه بود فرجام آنان كه پيش از ايشان بودند بودند سختتر از ايشان در نيرو ونبود خدا به عجزآرندهء أو چيزى در آسمانها ونه در زمين همانا أو است داناى توانا ( 44 )