القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٣٦

سورة فاطر

وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 12 )

ويكسان نيستند دو دريا اين خوشكام شيرين كه گوارا است نوشابهء آن وآن نمكى شور ( يا تلخ ) واز هر يك خوريد ماهيى تازه وبرون آريد زيورى كه پوشيدش وبيني كشتيها را در آن رونده تا بجوئيد از فضلش وشايد سپاس گزاريد ( 12 )

يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ ( 13 )

فروبرد شب را در روز وفروبرد روز را در شب ورام گرداند مهر وماه را هر كدام روانند تا سرآمدى نامبرده اين است پروردگار شما وى را است پادشاهى وآنان كه خوانيد جز أو دارا نيستند پوست هستهء خرمايى ( 13 )

إِنْ تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ ( 14 )

اگر بخوانيدشان نشنوند بانگ شما را واگر مىشنيدند پاسخ نمىگفتندتان وروز قيامت كفران ورزند به شركورزى شما وآگاه نسازدت همانند كاردان ( 14 )

يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 15 )

اى مردم شمائيد نيازمندان به خدا وخدا است بىنياز ستوده ( 15 )

إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ( 16 )

اگر خواهد ببرد شما را وبيارد آفرينشى نوين ( 16 )

وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ( 17 )

ونيست آن بر خدا گران ( 17 )

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَنْ تَزَكَّى فَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ( 18 )

وبرندارد گنهبارى بار ديگرى را واگر بخواند گرانبارى بسوى بأرش برداشته نشود از أو چيزى واگر چه باشد خويشاوند جز اين نيست كه بيم دهى آنان را كه مىپرستند پروردگار خويش را به نهان وبپاى دارند نماز را وآنكه پاكى جويد جز اين نيست كه براي خويش پاكى جويد وبسوى خداست بازگشت ( 18 )