القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٣٠

سورة سبأ

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آَيَةٌ جَنَّتَانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ ( 15 )

همانا بود سبا را در نشيمنشان آيتي دو باغ از راست وچپ بخوريد از روزى پروردگار خويش وسپاس گزاريد برايش شهري پاكيزه وپروردگارى آمرزگار ( 15 )

فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنَاهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ ( 16 )

پس روى برتافتند پس فرستاديم بر ايشان سيل بيكران را وبديشان داديم جاى دو باغ ايشان دو باغ دارندهء ميوه ( يا خوراكى ) « خمط » و « اثل » وچيزى از درخت سدر اندك ( 16 )

ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِمَا كَفَرُوا وَهَلْ نُجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ ( 17 )

اين را پاداششان داديم بدانچه كفر ورزيدند وآيا كيفر همىدهيم جز به كفرورزنده ( 17 )

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَقَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آَمِنِينَ ( 18 )

وگذارديم ميان ايشان وميان شهرستانى كه بركت نهاده بوديم در آنها شهرهايى پديدار ومقرّر كرديم در آنها راه‌پيمودن را برويد در آنها شبهايى وروزهايى ايمنشدگان ( 18 )

فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ( 19 )

پس گفتند پروردگارا دورى افكن ميان سفرهاى ما وستم كردند خويش را پس گردانيديمشان داستانهايى وپريشان ( پراكنده ) ساختيمشان مُنتهاى پريشانى را همانا در اين است آيتهايى براي هر شكيبايى سپاسگزار ( 19 )

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 20 )

وهمانا راست آورد بر ايشان إبليس پندار خويش را پس پيرويش كردند مگر گروهى از مؤمنان ( 20 )

وَمَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآَخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِي شَكٍّ وَرَبُّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 21 )

ونيستش بر ايشان فرمانروائيى مگر تا بشناسيم آن را كه ايمان آورد به آخرت از آنكه أو است در شكى از آن وپروردگار تو است بر همه چيز نگهبان ( 21 )

قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَمَا لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ ( 22 )

بگو بخوانيد آنان را كه پنداشتيد جز خدا دارا نيستند سنگينى ذرّه در آسمانها ونه در زمين ونيستشان در آنها شركتى ونيست أو را از ايشان پشتيبانى ( 22 )