القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٢٣

سورة الأحزاب

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُبِينًا ( 36 )

ونرسد مرد مؤمن ونه زن مؤمني را كه هر گاه بگذارند خدا وپيمبرش كارى را آنكه باشد براي ايشان اختياري در كار خويش وآنكه سر از فرمان خدا وپيمبرش برتابد همانا گمراه شده است گمراهى آشكار ( 36 )

وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ فَلَمَّا قَضَى زَيْدٌ مِنْهَا وَطَرًا زَوَّجْنَاكَهَا لِكَيْ لَا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْوَاجِ أَدْعِيَائِهِمْ إِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًا وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ( 37 )

وهنگامى كه مىگفتى بدان كه نعمت داده بود خدا بدو ونعمت داده بودى تو بدو نگهدار نزد خويش همسر خود را وبترس خدا را ونهان مىداشتى نزد خود آنچه خدا است آشكاركنندهء آن ومىترسيدى مردم را وخدا سزاوارتر است كه بترسيش تا گاهى كه بگذرانيد زيد از آن زن حاجت را همسر تو گردانيديمش تا نباشد بر مؤمنان سختگيريى در زنان پسرخواندگانشان گاهى كه بگذرانند از آنان حاجت را وبوده است كار خدا شدني ( 37 )

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَقْدُورًا ( 38 )

نيست بر پيمبر پروايى ( سختگيريى ) در آنچه بايسته داشت خدا برايش شيوهء خدا در آنان كه گذشتند از پيش وبوده است كار خدا اندازه‌اى گذارده ( 38 )

الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا ( 39 )

آنان كه رسانند پيامهاى خدا را وترسندش ونترسند كسى را جز خدا وبس است خدا حسابگيرنده ( 39 )

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِكُمْ وَلَكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا ( 40 )

نيست محمد ( صلى اللَّه عليه وآله ) پدر يكى از مردان شما وليكن پيمبر خدا وسرآمد پيمبران وبوده است خدا به همه چيز دانا ( 40 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا ( 41 )

اى آنان كه ايمان آورديد ياد كنيد خدا را يادكردنى فراوان ( 41 )

وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ( 42 )

وتسبيحش گوييد بامدادان وشامگاهان ( 42 )

هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا ( 43 )

أو است آنكه درود ( آمرزش ) فرستد بر شما أو وفرشتگانش تا برون آرد شما را از تاريكيها بسوى روشنايى وبوده است به مؤمنان مهربان ( 43 )