القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٢٠

سورة الأحزاب

قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَإِذًا لَا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 16 )

بگو سود ندهد شما را گريز اگر بگريزيد از مرگ يا كشتن وآن هنگام كامياب نشويد مگر اندكى ( 16 )

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً وَلَا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ( 17 )

بگو كيست كه نگهدارد شما را از خدا اگر خواهد به شما رنجى يا خواهد براي شما رحمتي ونيابيد براي خويش جز خدا دوست ونه ياورى را ( 17 )

قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنْكُمْ وَالْقَائِلِينَ لِإِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا ( 18 )

بسا داند خدا بازدارندگان را از جنگ از شما وگويندگان را به برادران خويش بيائيد بسوى ما ونيايند نبرد را جز اندكى ( 18 )

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِي يُغْشَى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ أُولَئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا ( 19 )

بخل ورزانند بر شما تا گاهى كه بيايد ترس بينيشان بنگرند در تو مىگردد ديدگانشان مانند آنكه فراگرفته باشدش مرگ تا گاهى كه برود ترس آزارتان كنند با زبانهايى تيز خوددارانند از نيكى آنان ايمان نياوردند پس تباه ساخت خدا كردار ايشان را وآن است بر خدا آسان ( 19 )

يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِنْ يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُمْ مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا ( 20 )

پندارند احزاب را نرفتند واگر بيايند احزاب دوست دارند كاش برون بودند در مردم دشتنشين واز دور اخبار شما را مىپرسيدند واگر مىبودند در شما پيكار نمىكردند جز اندكى ( 20 )

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا ( 21 )

همانا شما را است در پيمبر خدا پيرويى نكو براي آن كه اميد دارد خدا وروز بازپسين را وياد كند خدا را بسيار ( 21 )

وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا ( 22 )

وهنگامى كه ديدند مؤمنان احزاب را گفتند اين است آنچه وعده داد به ما خدا وپيمبرش وراست گفت خدا وپيمبرش ونيفزود ايشان را مگر ايمان وتسليمي ( 22 )