القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤١٩

سورة الأحزاب

وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا ( 7 )

وهنگامى كه بگرفتيم از پيمبران پيمانشان را واز تو واز نوح وإبراهيم وموسى وعيسى ابن مريم وگرفتيم از ايشان پيمانى گران ( 7 )

لِيَسْأَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَأَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًا ( 8 )

تا بپرسد راستگويان را از راستيشان وآماده كرد براي كافران عذابي دردناك ( 8 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ( 9 )

اى آنان كه ايمان آورديد ياد آريد نعمت خدا را بر خويش گاهى كه بيامد شما را لشكرهايى پس فرستاديم بر آنان بادي ولشكرهايى كه نديديد وخدا است بدانچه مىكنيد بينا ( 9 )

إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا ( 10 )

گاهى كه آمدند شما را از فراز شما واز زير شما وگاهى كه گرديدند ديدگان ورسيد دلها گلوگاه‌ها را وگمان مىبرديد به خدا گمانها را ( 10 )

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيدًا ( 11 )

آنجا ( يا آن گاه ) آزمايش شدند مؤمنان ولرزيدند لرزشى سخت ( 11 )

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا ( 12 )

وهنگامى كه مىگفتند مردمان دوروى وآنان كه در دلهاشان بيمارى است كه وعده نداد ما را خدا وپيمبرش مگر فريبى را ( 12 )

وَإِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا ( 13 )

وهنگامى كه گفتند گروهى از ايشان اى مردم يثرب نيست جايگاهى براي شما پس بازگرديد ودستوري مىخواست گروهى از ايشان از پيمبر مىگفتند همانا خانه‌هاى ما برهنه است ونيستند آنها برهنه ونخواهند جز گريزى را ( 13 )

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآَتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا بِهَا إِلَّا يَسِيرًا ( 14 )

واگر ورود شود بر ايشان در آنها از هر سوى سپس درخواست شوند فتنه ( جنگ ) را هر آينه آرندش ودرنگ نكنند بدان مگر اندكى ( 14 )