القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤١٦
سورة السجدة
وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ( 12 )
واگر بيني هنگامى كه گنهكاران سرافكندگانند نزد پروردگارشان پروردگارا ديديم وشنيديم پس برگردان ما را تا بكنيم كارى شايسته همانا مائيم يقيندارندگان ( 12 )
وَلَوْ شِئْنَا لَآَتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 13 )
واگر مىخواستيم هر آينه مىداديم به هر كس رهبريش را وليكن استوار گشت سخن از من كه همانا پر سازم دوزخ را از پريان ومردم همگى ( 13 )
فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 14 )
پس بچشيد بدانچه فراموش كرديد رسيدن را به روزتان اين همانا ما فراموشتان كرديم وبچشيد عذاب دوزخ را بدانچه بوديد مىكرديد ( 14 )
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآَيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ( 15 )
جز اين نيست كه ايمان آرند به آيتهاى ما آنان كه هر گاه يادآورى شوند بدانها بيفتد سجده‌كنان وتسبيح گويند به سپاس پروردگار خويش وايشانند كبرناورزندگان ( 15 )
تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 16 )
دورى گزيند پهلوهاى ايشان از خوابگاه‌ها خوانند پروردگار خويش را بيمى واميدى واز آنچه روزيشان داديم ببخشند ( 16 )
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 17 )
پس نمىداند كسى چه نهان شده است براي ايشان از روشنىچشم پاداشى بدانچه بودند مىكردند ( 17 )
أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا لَا يَسْتَوُونَ ( 18 )
پس آيا آنكه مؤمن است مانند آنى است كه نابفرمان است نيستند يكسان ( 18 )
أَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 19 )
اما آنان كه ايمان آوردند وكردار شايسته كردند پس ايشان را باغستان جايگاه پيشكشى بدانچه بودند مىكردند ( 19 )
وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 20 )
واما آنان كه نافرمانى كردند پس جايگاه ايشان است آتش هر گاه خواهند برون آيند از آن بازگردانيده شوند در آن وگفته شود براي ايشان بچشيد عذاب آتشى را كه بوديد بدان تكذيب مىكرديد ( 20 )