القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤١٢

سورة لقمان

وَلَقَدْ آَتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 12 )

وهمانا داديم به لقمان حكمت را كه سپاسگزار براي خدا وآنكه سپاس گزارد جز اين نيست كه سپاس گزارد براي خويش وآنكه ناسپاسى ورزد همانا خدا است بىنياز ستوده ( 12 )

وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ( 13 )

وگاهى كه گفت لقمان به فرزند خود واندرزش همىداد اى پسرك من شرك نورز به خدا همانا شرك است ستمى بزرگ ( 13 )

وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ( 14 )

واندرز گفتيم انسان را در بارهء پدر ومادر بارور گشت بدو مادرش سستى اى بر سستى اى واز شير بازگرفتنش در دو سال كه شكرگزار براي من وبراي پدر ومادر خويش بسوى من است بازگشت ( 14 )

وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 15 )

واگر كوشيدند با تو كه شرك ورزى با من آنچه را نيستت بدان دانشى پس فرمانبرداريشان نكن وهمراهيشان كن در دنيا به خوشى وپيروى كن راه آن را كه بازگشت كند بسوى من بسوى من است بازگشت شما پس آگهيتان دهم بدانچه بوديد مىكرديد ( 15 )

يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ ( 16 )

اى پسرك من همانا آن اگر باشد به سنگينى دانه‌اى از خردل پس باشد در سنگى خارا يا در آسمانها يا در زمين بياردش خدا همانا خدا است بخشندهء آگاه ( 16 )

يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 17 )

اى پسرك من بپاى دار نماز را وفرمان كن به نيكى وبازدار از بدى وشكيبا شو بر آنچه رسدت همانا اين است از عزيمت كارها ( 17 )

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ( 18 )

ودژم نساز روى خود را براي مردم ونرو در زمين خرامان همانا خدا دوست ندارد آن را كه خرامانى خودپسند است ( 18 )

وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ( 19 )

وميانه‌رو باش در روش خويش وفرو كش از آواز خويش همانا ناخوشترين آوازها آواز خران است ( 19 )