القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٤٠٧

سورة الروم

وَمِنْ آَيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ( 25 )

واز آيتهايش آنكه بپا ايستد آسمان وزمين به فرمانش تا گاهى كه بخواند شما را خواندنى از زمين ناگاه برون آئيد ( 25 )

وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ ( 26 )

وأو را است آنكه در آسمانها وزمين است همگانند براي أو فروتنان ( 26 )

وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 27 )

وأو است آنكه آغاز كند آفرينش را پس بازگرداندش وآن آسانتر است بر أو وبرايش مثل برتر است در آسمانها وزمين وأو است عزّتمند حكيم ( 27 )

ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلًا مِنْ أَنْفُسِكُمْ هَلْ لَكُمْ مِنْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ مِنْ شُرَكَاءَ فِي مَا رَزَقْنَاكُمْ فَأَنْتُمْ فِيهِ سَوَاءٌ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 28 )

زده است براي شما مثَلى از خود شما آيا شما را است از آنچه مالك است يمينهاى شما شريكانى در آنچه روزيتان داديم كه شمائيد در آن يكسان همىترسيدشان همانند ترستان از خويشتن بدينگونه تفصيل دهيم آيتها را براي گروهى كه بخرد يابند ( 28 )

بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْوَاءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَنْ يَهْدِي مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ( 29 )

بلكه پيروى كردند آنان كه ستم كردند هوسهاى خويش را به ناداني پس كه راهنمايى كند آن را كه گمراه ساخت خدا ونيست ايشان را ياورانى ( 29 )

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 30 )

پس راست كن روى خود را بسوى دين يكتاپرست آفرينش خدايى كه سرشت مردم را بر آن نيست دگرگونشدنى براي آفرينش خدا اين است دين استوار وليكن بيشتر مردم نمىدانند ( 30 )

مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 31 )

زارىكنندگان به سويش وبترسيدش وبپاى داريد نماز را ونباشيد از شركورزان ( 31 )

مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ( 32 )

از آنان كه پراكنده ساختند دين خود را وگشتند گروه‌هايى هر حزبي است بدانچه نزد خويش است شادمان ( 32 )