القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٩٢

سورة القصص

وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 51 )

وهمانا پيوسته داشتيم براي ايشان گفتار را شايد يادآور شوند ( 51 )

الَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ ( 52 )

آنان كه داديمشان كتاب را پيش از آن ايشانند بدان ايمانآرندگان ( 52 )

وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آَمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ( 53 )

وهر گاه خوانده شود بر ايشان گويند ايمان آورديم بدان همانا آن است حقّ از پروردگار ما همانا بوديم پيش از آن اسلامآرندگان ( 53 )

أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 54 )

آنان داده شوند مزد خويش را دو بار بدانچه شكيبايى گزيدند ودور مىكردند به خوبى بدى را واز آنچه روزيشان داديم مىدادند ( 54 )

وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ ( 55 )

وهر گاه مىشنيدند بيهده ( ياوه ) را روى مىگردانيدند از آن وگفتند ما را است كردار ما وشما را است كردار شما سلام بر شما نخواهيم نادانان را ( 55 )

إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 56 )

همانا تو رهبرى نكنى آن را كه دوست دارى وليكن خدا رهبرى كند هر كه را كه خواهد وأو است داناتر به راه‌يافتگان ( 56 )

وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آَمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 57 )

وگفتند اگر پيروى كنيم هدايت را با تو ربوده شويم از سرزمين خويش آيا فرمانروائيشان نداديم در حرم امنى كه آورده شود به سويش ميوه‌هاى همه چيز روزيى از نزد ما ليكن بيشترشان نمىدانند ( 57 )

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ( 58 )

وبسا نابود كرديم شهري را كه كامرانى گرفته بود زندگى خويش را پس اينك نشيمنهاى آنان كه نشيمن نشدند پس از ايشان مگر اندكى وبوديم ما ارثبرندگان ( 58 )

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّهَا رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِنَا وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ ( 59 )

ونيست پروردگار تو نابودكنندهء شهرها تا برانگيزد در مادر آنها پيمبرى كه خواند بر ايشان آيتهاى ما را ونيستيم ما نابودكنندهء شهرها مگر ومردم آنهايند ستمگران ( 59 )