القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٧

سورة البقرة

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آَيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 231 )

واگر طلاق داديد زنان را ورسيدند به سرآمد خويش پس نگه داريدشان بخوبى يا رهاشان كنيد بخوبى ونگهدارى نكنيد آنان را به آزار تا ستم كنيد وآنكه اين كار را كند ستم كرده است خويشتن را ونگيريد آيتهاى خدا را به مسخره وياد آريد نعمت خدا را بر شما وآنچه فرستاده است بر شما از كتاب وحكمت كه اندرز دهد شما را بدان وبترسيد خدا را وبدانيد كه خدا است به هر چيزى دانا ( 231 )

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 232 )

وهنگامى كه طلاق داديد زنان را ورسيدند به سرآمدشان پس بازنداريد آنان را از آنكه همسر شوند با شوهران خويش اگر تراضى كنند في ما بَين خويش به خوبى بدين اندرز داده شود آن كس از شما كه ايمان دارد به خدا وروز بازپسين اين پاكتر است براي شما وپاكيزه‌تر وخدا مى داند وشما نمىدانيد ( 232 )

وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آَتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 233 )

ومادران شير دهند كودكان خويش را دو سال كامل براي كسى كه بخواهد تمام كند شير دادن را وبر مولود له ( پدر كودك ) است خوراك وپوشاك آنان به متعارف تكليف نشود كسى جز به اندازهء تواناييش آزار نشود مادر به كودكش ونه مولود له ( پدر ) به فرزندش وبر وارث است مانند اين پس اگر خواستند از شير بازگرفتن را با تراضى ومشاورت هر دو باكى بر آنان نيست واگر براي كودكان خود شيرده خواستيد باكى بر شما نيست اگر بپردازيد آنچه را دهيد بخوبى وبترسيد خدا را وبدانيد كه خدا بدانچه مىكنيد بينا است ( 233 )