القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٧٨
سورة النمل
وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 14 )
وانكار كردند آنها را حالي كه يقين بدانها داشت دلهاى ايشان به ستم وسركشى پس بنگر چگونه بود فرجام تبهكاران ( 14 )
وَلَقَدْ آَتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ ( 15 )
وهمانا ارزانى داشتيم به داود وسليمان دانشى وگفتند سپاس خداى را كه برترى داد ما را بر بسيارى از بندگان أو مؤمنان ( 15 )
وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ ( 16 )
وارث بُرد سليمان از داود وگفت اى مردم آموخته شديم سخن مرغان را وداده شديم از همه چيز همانا اين است هر آينه فضلى آشكار ( 16 )
وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ( 17 )
وگردآورده شد براي سليمان سپاه‌هايش از پرى وآدمي ومرغان پس ايشانند بازداشتشدگان ( 17 )
حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 18 )
تا گاهى كه آمدند بر درّهء مورچگان گفت مورچه‌اى اى گروه مورچگان درآئيد به نشيمنگاه خويش نبادا پايمالتان كنند سليمان وسپاهيانش وايشان درنيابند ( 18 )
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ ( 19 )
پس لبخندى زد خندان از گفتارش وگفت پروردگارا توفيقم ده كه سپاسگزارم نعمتت را كه ارزانى داشتى بر من وبر پدر ومادرم وآنكه شايسته‌اى كنم كه تو را پسند آيد ودرآور مرا به رحمت خود در بندگان شايستهء خويش ( 19 )
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ( 20 )
وجُست مرغان را پس گفت چه شودم نبينم هُدهُد را يا شده است از ناپيدايان ( 20 )
لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 21 )
همانا شكنجه كنمش شكنجه‌اى سخت يا سرش را بُرم يا آنكه بياردم فرماني آشكار ( 21 )
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ ( 22 )
پس درنگ كرد نه دور گفت فراگرفتم آنچه را فرانگرفتى آن را وآوردمت از سبا داستانى را يقين ( 22 )