القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٦٧
سورة الشعراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ طسم ( 1 )
بنام خداوند بخشايندهء مهربان
طسم ( 1 )
تِلْكَ آَيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ( 2 )
اين است آيتهاى كتاب روشن ( 2 )
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 3 )
شايد ببازى تو جان خويش را چرا نيستند مؤمنان ( 3 )
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آَيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ( 4 )
اگر بخواهيم بفرستيم بر ايشان آيتي از آسمان پس بگردد گردنهاشان پيش آن فروتنان ( 4 )
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 )
ونيايدشان يادآوريى از خداى مهربان نوينى مگر آنكه باشند از آن روگردانان ( 5 )
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 6 )
همانا تكذيب كردند پس زود هست بيايدشان داستانهاى آنچه بودند بدان استهزاكنان ( 6 )
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ( 7 )
آيا ننگرند بسوى زمين چه فراوان رويانيديم در آن از هر جفتى گرامى ( 7 )
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 8 )
در اين است هر آينه آيتي ونيستند بيشترشان ايمانآرندگان ( 8 )
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 9 )
وهمانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان ( 9 )
وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 )
هنگامى كه خواند پروردگار تو موسى را كه برو به نزد گروه ستمگران ( 10 )
قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ( 11 )
قوم فرعون چرا پرهيزكارى نكنند ( 11 )
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ( 12 )
گفت پروردگارا ترسم تكذيبم كنند ( 12 )
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ( 13 )
وتنگ شود سينهام وروان نگردد زبانم پس بفرست بسوى هارون ( 13 )
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ( 14 )
وايشان را است بر من گناهى وترسم مرا بكشند ( 14 )
قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآَيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ( 15 )
گفت نه چنين است برويد شما هر دو به آيتهاى ما كه مائيم با شما شنوندگان ( 15 )
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 16 )
پس درآئيد بر فرعون وبگوئيد مائيم فرستادهء پروردگار جهانيان ( 16 )
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 17 )
كه بفرست با ما بني إسرائيل را ( 17 )
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ( 18 )
گفت آيا نپروريدمت نزد ما به نوزادى وماندى نزد ما از عمر خويش ساليانى ( 18 )
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ( 19 )
وكردى كارت را آن را كه كردى وبودى از ناسپاسان ( 19 )