القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٦٦

سورة الشعراء

وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا ( 68 )

وآنان كه نخوانند با خدا خدايى ديگر ونكشند تنى را كه حرام كرد خدا مگر به حقّ وزنا نكنند وآنكه بكندش بيابد كيفرى را ( 68 )

يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا ( 69 )

افزوده شود برايش عذاب روز قيامت وجاودان ماند در آن سرافكنده ( 69 )

إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 70 )

مگر آن كو بازگردد وايمان آرد وكردار شايسته كند پس آنان تبديل كند خدا بديهاشان را به خوبيها وبوده است خدا آمرزندهء مهربان ( 70 )

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا ( 71 )

وآنكه توبه كند وكردار نيك كند همانا بازگردد بسوى خدا بازگشتى ( 71 )

وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا ( 72 )

وآنان كه گواه نشوند ناروا را وگاهى كه بگذرند به ياوه بگذرند بزرگواران ( 72 )

وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا ( 73 )

وآنان كه هر گاه يادآورى شوند به آيتهاى پروردگار خويش نيفتند بر آنها كران وكوران ( 73 )

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ( 74 )

وآنان كه گويند پروردگارا ببخش ما را از همسران ما وفرزندان ما روشنى چشم وبگردان ما را براي پرهيزكاران پيشوايى ( 74 )

أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا ( 75 )

آنان پاداش داده شوند جايگاه بلند را بدانچه شكيبا شدند وپيشكش شوند در آن بدرود وسلامي ( 75 )

خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ( 76 )

جاودانان در آن نكو آرامگاه وجايگاهى است ( 76 )

قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا ( 77 )

بگو چه ارج نهد ( پاك دارد ) به شما پروردگار من اگر نبود دعاى شما همانا تكذيب گرديد پس زود است بشود لازم ( گيرنده ) ( 77 )

سورة الشعراء

* ( سورة الشعراء ) *