القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٦٥

سورة الفرقان

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ( 56 )

ونفرستاديمت مگر نويددهنده وترساننده ( 56 )

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا ( 57 )

بگو نپرسم شما را بر آن مزدى مگر آنكه خواهد كه گيرد بسوى پروردگار خويش راهى ( 57 )

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا ( 58 )

وتوكّل كن بر زنده‌اى كه نميرد وتسبيح كن به سپاسگزاريش وبس است أو به گناهان بندگان خويش آگاه ( 58 )

الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا ( 59 )

آنكه آفريد آسمانها وزمين وآنچه ميان آنها است در شش روز سپس استوار شد بر عرش خداوند مهربان پس بپرس بدو آگهى را ( 59 )

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا ( 60 )

وهر گاه گفته شود بدينان سجده كنيد براي خداى مهربان گويند چيست خداى مهربان آيا سجده كنيم براي آنچه تو ما را فرمايى وبيفزايدشان رميدن ( 60 )

تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُنِيرًا ( 61 )

خجسته باد آنكه نهاد در آسمان برجهايى ونهاد در آن چراغى وما هي تابان را ( 61 )

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا ( 62 )

وأو است آنكه گردانيد شب وروز را جايگزين همديگر براي آن كو بخواهد يادآور شود يا بخواهد سپاسگزارى را ( 62 )

وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ( 63 )

وبندگان خداى مهربان آنانند كه مىروند بر زمين هموار وهر گاه سخن گويند با ايشان نادانان گويند سلامي ( 63 )

وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا ( 64 )

وآنان كه شب را به روز آرند براي پروردگار خويش سجده كنندگان وبپاايستادگان ( 64 )

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ( 65 )

وآنان كه گويند پروردگارا بگردان از ما عذاب دوزخ را كه عذاب آن است گيرنده ( 65 )

إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ( 66 )

همانا آن زشت است در آرامش وجايگاه ( 66 )

وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا ( 67 )

وآنان كه گاهى كه انفاق كنند نه فزون روند ونه سخت گيرند وباشند ميان اين اندازه‌اى ( 67 )