القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٦٣
سورة الفرقان
وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَاكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا ( 33 )
ونيارندت مثَلى جز آنكه بياريمت به حقّ ونكوتر تفسيري ( 33 )
الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَى وُجُوهِهِمْ إِلَى جَهَنَّمَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ سَبِيلًا ( 34 )
آنان كه گرد آورده شوند ( برانگيخته شوند ) بر رويهاى خود بسوى دوزخ آنان بدترند در جايگاه وگمراهترند در راه ( 34 )
وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَا مَعَهُ أَخَاهُ هَارُونَ وَزِيرًا ( 35 )
وهمانا داديم به موسى كتاب را وگردانيديم با أو برادرش هارون را وزيري ( 35 )
فَقُلْنَا اذْهَبَا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا فَدَمَّرْنَاهُمْ تَدْمِيرًا ( 36 )
پس گفتيم برويد بسوى قومي كه دروغ پنداشتند آيتهاى ما را پس سرنگون ساختيمشان سرنگونيى ( 36 )
وَقَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْنَاهُمْ وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آَيَةً وَأَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ عَذَابًا أَلِيمًا ( 37 )
وقوم نوح هنگامى كه تكذيب كردند فرستادگان را غرقشان كرديم وگردانيديمشان براي مردم آيتي وآماده كرديم براي ستمگران عذابي دردناك را ( 37 )
وَعَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا ( 38 )
وعاد وثمود وياران رَسّ وقرنهايى را ميان آن بسيار ( 38 )
وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْأَمْثَالَ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيرًا ( 39 )
وهر كدام زديم برايش مثَلها را وهر كدام را نابود كرديم نابوديى ( 39 )
وَلَقَدْ أَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِي أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ أَفَلَمْ يَكُونُوا يَرَوْنَهَا بَلْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ نُشُورًا ( 40 )
وهمانا آمدند بر شهري كه باريده شد بارانى بد آيا نبودند كه بينندش بلكه بودند اميد نداشتند برانگيختنى را ( 40 )
وَإِذَا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا ( 41 )
وهر گاه بينندت نگيرندت جز مسخره آيا اين است آنكه برانگيختش خدا پيمبرى ( 41 )
إِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ آَلِهَتِنَا لَوْلَا أَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَا وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا ( 42 )
نزديك بود كه گمراه كند ما را از خدايان ما اگر نه شكيبا مىشديم بر آنها وزود است بدانند گاهى كه بينند عذاب را كيست گُمتر در راه ( 42 )
أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا ( 43 )
آيا ديدى آن را كه بگرفت خداى خويش را هوس خويش پس آيا تو هستى بر أو وكيل ( 43 )