القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٣٥٦

سورة النور

يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ ( 44 )

مىگرداند خدا شب وروز را همانا در اين عبرتي براي خداوندان ديده‌ها است ( 44 )

وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 45 )

وخدا آفريد هر جنبنده را از آب پس از ايشان است آنكه مىرود بر شكم خود واز ايشان است آنكه مىرود بر دو پا واز ايشان است آنكه مىرود بر چهار بيافرد خدا هر چه خواهد همانا خدا است بر همه چيز توانا ( 45 )

لَقَدْ أَنْزَلْنَا آَيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 46 )

همانا فرستاديم آيتهايى روشن وخدا هدايت كند هر كه را خواهد بسوى راهى راست ( 46 )

وَيَقُولُونَ آَمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُولَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ( 47 )

وگويند ايمان آورديم به خدا وبه رسول وفرمان برديم پس پشت كنند گروهى از ايشان پس از آن ونيستند مؤمنان ( 47 )

وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ ( 48 )

وگاهى كه خوانده شوند بسوى خدا وپيمبرش تا حكم راند ميانشان ناگاه گروهى از ايشانند روىگردانان ( 48 )

وَإِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ ( 49 )

واگر باشد براي ايشان حقّ آيند بسوى أو سرسپردگان ( 49 )

أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولَئِكَ هُمَ الظَّالِمُونَ ( 50 )

آيا در دلهاى ايشان بيمارى است يا شك دارند يا ترسند كه ستم كند خدا بر ايشان وپيمبرش بلكه خود آنانند ستمكاران ( 50 )

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 51 )

جز اين نيست كه گفتار مؤمنان گاهى كه خوانده شوند بسوى خدا وپيمبرش تا حكم راند ميان ايشان آن است كه گويند شنيديم وفرمانبرديم وايشانند رستگاران ( 51 )

وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ ( 52 )

وآن كو فرمان برد خدا وپيمبرش را وبترسد خدا را وبپرهيزدش پس آنانند كاميابان ( 52 )

وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لَا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 53 )

وسوگند ياد كردند به خدا سختترين سوگندان خود كه اگر بفرمائيشان هر آينه برون روند بگو سوگند ياد نكنيد فرمانبردارى است شناخته همانا خدا آگاه است بدانچه مىكنيد ( 53 )